Te kwader trouw

Te kwader trouw

Er kwam in de aangepaste woning een deels rolstoelafhankelijke huurster wonen die de gemeenste mens is die ik ken. Ze kreeg direct een conflict met haar naaste buren, lieve, sociale, spirituele mensen. Tien keer belde ze bij mij aan omdat ze de button van de automatische algemene deur vergat. Ik gaf aan dat ik die niet meer voor haar ga openen omdat ze de button dan blijft vergeten (en zelfstandig moet kunnen wonen). Ze belde niet meer aan doch ging mij tientallen keren in de algemene hal, waar ik doorheen moet om mijn appartement via de voordeur te verlaten, aanklampen/claimen en zat dan helemaal vol over haar buren. Driemaal vroeg ze of ik in haar appartement wilde luisteren naar hun vermeende overlast. Ze zouden haar willen weg jagen. Er was geen overlast en het is precies andersom. Zij wilt hen wegjagen!
Er werd door haar met een stalen gezicht verschillende valse beschuldigingen geuit over haar buren. Ze bleef me aanklampen in de hal en noemde zich iedere keer heldervoelend. Als ze niet vol zat over haar buren dan was het over andere huurders. Geroddel en achterklap. In de hele straat had ze haar buren zwart gemaakt. Allen namen afstand echter ik kon dat niet omdat ik bij haar in het appartementendeel/portiek woonde. Iedere keer klaagde ze tegen me over haar buren en ik gaf aan dat ze niet bij mij doch bij Talis moet zijn. Nadat ze weer ernstige valse beschuldigingen over haar buren had geuit stelde ik mijn grenzen. Vanaf die dag werd ik, net zoals bij haar buren, dagelijks jarenlang getreiterd.
Er werd dagelijks uur na uur op een willekeurig moment daarvan een paar minuten luid muziek gedraaid waarbij ze toonladders zong en haar tuin in liep. Als haar buren of ik in onze tuin zaten, pleegde ze fictieve telefoontjes, luisterde gesprekken af en van de flarden die ze opving maakte ze verhalen die totaal niet kloppen. Bij iedere deur die we open maakte meldde ze zich vanuit haar tuin of slaapkamer met een geacteerde kuch. Een vorm van belaging. Dit bleef ze bij ons dag na dag, jaar na jaar doen. Terwijl we het negeerden en dus niet voeden. We gingen ons aanpassen door niet meer in de tuin te zitten. Haar buren kregen een brief met valse beschuldigingen van haar waar ze zeer ontdaan van waren. Ze deden in 2017 een overlastmelding bij Talis. De wijkadviseur trad slap op en de treiteraarster werd uitgenodigd op kantoor. Daar gaf ze aan niets met hen te maken wil hebben en geen buurtbemiddeling wilt. Thuisgekomen ging ze weer door met treiteren. En gebeden prevelen in haar tuin waarbij ze de namen van haar buren noemde. Ziekelijk obsessief is ze met omwonenden bezig. Dan nog al die rituelen van haar! Iedereen heeft zwarte energie en dat moet mbv wierook gereinigd worden. Ik ben getuige van de schreeuwerige tirade die haar buurvrouw, die terminaal was en thuis wilde sterven, over zich heen kreeg toen ze vroeg om te stoppen met uur na uur ineens luid muziek te draaien. Dat wilde ze niet, ze ging door met treiteren.
Toen de coronapandemie begon hoopte ik bezoekers in mijn tuin te kunnen ontvangen. Ze besloot om wierook te stoken, wetende dat ik daar ziek van wordt. Ik deed pas toen na jaren dagelijkse treiterij, in 2020, een overlastmelding. Ze stopte toen een wijkbeheerder optrad met wierook stoken echter hij deed niets aan de andere treiterij. Die ging ze uitbreiden door zodra ik iets in de prullenbak gooide, ze ook geacteerd ging kuchen, ook als ik mijn slaapkamerraam opende als ik naar bed ging. Ze zit dan op je huid, je hebt geen privacy meer. Net zoals velen tijdens de coronapandemie werden er voor mij meer pakketjes afgeleverd. Ik moest dan door de algemene hal naar mijn postvakje en de algemene deur en dan kucht ze altijd zodra ze mij de deur hoort opendoen. Ik liet de pakketjes voortaan bij mijn achterdeur afleveren en daar monteerde ik een postbus voor de krant. En plaatste mijn fiets daar. Zodat ik afstand had. Tevens liep ik al jaren meestal buitenom om in de algemene hal mijn postvakje te openen. Wat kun je als huurder nog meer doen?
Ik had buurtbemiddeling gecontacteerd echter de vrijwilligers mochten niet werken vanwege de coronamaatregelen. Toen ze dat wel weer mochten vond de coördinatrice dat niet nodig omdat het averechts zou kunnen werken. Ze was gestopt met wierook stoken en zou daarmee weer kunnen beginnen.
Er werd een leefbaarheidsonderzoek gedaan door Leijten en van Hoek. Er waren in het appartementendeel in 2021 over twee andere huurders door meerdere omwonenden overlast gemeld. De treiteraarster kreeg een podium om valse beschuldigingen over haar slachtoffers te maken. Dat kan ze met een stalen gezicht doen. “Mij geloven ze wel hoor, ik zit in een rolstoel, en er zijn niet veel aangepaste woningen, ik hoef niet gauw weg”, zei ze tegen me. Ik kreeg van Leijten en van Hoek niet de gelegenheid om over de actuele overlast te praten. Hij overviel me met vragen over oud huurders die er allang niet meer woonden (context is dat ik 10 maanden geen nachtrust had).
Ik werd n.a.v. dat leefbaarheidsonderzoek de overlastgever van het appartementendeel genoemd door de wijkadviseur. Ik wist werkelijk niet wat ik las. Alles wat omgedraaid kon worden was omgedraaid! Terwijl ik als enige huurder geen algemene ruimte hoefde te betreden om mijn appartement in te kunnen. En afstand had van de overige huurders en op mezelf woon. Ik verdenk deze treiteraarster van valse beschuldigingen over mij. Leijten en van Hoek doet niet aan hoor en wederhoor en waarheidsvinding. En prikt er niet doorheen. En ik verdenk de dealer die 10 maanden lang mijn nachtrust onthield. Zij kreeg van Leijten en van Hoek ook de gelegenheid om de huurders die haar geluidsoverlast hadden gemeld te belasteren.
Omgekeerde wereld noemde de wijkagent het. Mijn vertrouwen is in het diepste van mijn wezen beschaamd. De fundering van mijn emotionele veiligheid is geraakt.

Het had geen zin om een advocaat in te schakelen. De wijkadviseur van Talis besloot om te liegen over van alles en nog wat. Ik zou en moest de overlastgever worden genoemd. Terwijl ik getraumatiseerd raakte, want dat is 10 maanden geen nachtrust. En overdag treiterij. Het psychische geweld van de wijkadviseur is nog veel traumatischer. Daar heb ik nu nog last van! Nogmaals, mijn vertrouwen is in het diepste van mijn wezen beschaamd. Mijn basisveiligheid is aangetast.

Na mijn verhuizing is de treiteraarster haar bovenbuurman gaan treiteren en vals beschuldigingen. Weer werd ze door Talis geloofd. Tevens vertelde een huurster me dat ze al dat gekuch had gehoord en haar regelmatig in de struiken haar buren had zien afluisteren. En na middernacht rituelen doet zoals dansen om een kruis met kaarsen. En ze helemaal niet zo gehandicapt is als het lijkt. Doch dit alles niet aan Leijten en van Hoek had verteld.

Het interesseert Talis niets. Ik had in ruim 22 jaar over 4 verschillende huurders overlast gemeld. Ik was daarmee tot last bij Talis. Ze probeerden mij ook mijn recht te ontnemen om overlast te melden. Deden alsof ik een notoire klager ben. Terwijl ik gezondheidsschade kreeg en door de woonoverlast niet kon werken. De focus ligt op de huurder die meldt, niet op een gemene en grenzeloze huurders die overlast geven.

Zwakke punten
Tast je basisveiligheid aan, je zult nooit meer iemand vertrouwen als je meemaakt wat ik bij Talis heb meegemaakt. De integriteit van de wijkadviseurs is ver te zoeken. Je wordt ontmenselijkt.