Ik schrik van de eerdere review en ben het daar niet mee eens. Ik heb gewoon gordijnen om maar iets te noemen ;-) Ja, het is een kleine club, maar zij maken mogelijk dat ik in een klein dorp kan wonen. Inmiddels ga ik het vijfde jaar in. Ik heb een flinke tuin en heb alle ruimte om me heen.
Recht van overpad is misschien soms wat onhandig omdat mijn directe buren geen eigen voordeur aan de voorzijde hebben, maar dat is iets wat de architect wellicht in al zijn wijsheid bij de bouw in 1973 een goed idee vond. (Zowel de voor- als achterdeur zitten bij ons blok aan de achterkant t.o.v. de straat), blijft erg lastig voor bezoek en bezorgers. Met enige regelmaat kun je op zoek naar je pakketje ergens in de voordeurloze voortuin. Gelukkig wordt dat bij steeds meer woningen in de straat aangepakt. Ook isolatie van de woning in minimaal, maar ik ben niet zo'n koukleum. Dus ja, het is een bijzondere club, maar het blijft ook geven en nemen in het leven mensen!
Staedion is in mijn ervaring een woningcorporatie die totaal niet meedenkt met haar huurders. Klachten worden niet serieus opgepakt, duidelijke onderbouwingen blijven uit en er wordt alleen vastgehouden aan hun eigen standpunt. Zelfs na meerdere verzoeken krijg je geen fatsoenlijke uitleg of passende oplossing.
Als huurder voel je je totaal niet gehoord. Slechte communicatie, weinig begrip en absoluut geen klantgerichte houding!
Ik ben nu hier ook en wil mijn slechte ervaring met Talis en Leijten en van Hoek kwijt.
Als je alle adviezen volgt over overlast en er zelfs meerdere huurders een schrift bij houden over de overlastgever dan wordt toch alles ontkend. Het is een grote poppenkast en Leijten en van Hoek is doet daar aan mee.
Doe melding bij meldpunt huurders in Nijmegen over Leijten en van Hoek!!!
Ik kreeg van de wijkadviseur van Talis wel bericht over het inschakelen van Leijten en van Hoek echter enkel dat er een onderzoek wordt gedaan door een samenwerkingspartner naar leefbaarheid en beweerd dat die onafhankelijk is. Er werd daarbij geïnsinueerd dat de overlast van de jongere, die beneden mij kwam wonen, de reden was. Meer informatie kreeg ik niet, dus niets was duidelijk gecommuniceerd over de grondslag, hoe groot het woondeel is wat wordt onderzocht, onze rechten en plichten. Niets en dat doet Talis heel bewust.
Ik werd ook overrompeld omdat Paul van Hoek mij vragen stelde over bewoners die allang waren vertrokken. Terwijl ik een jaar niet had geslapen omdat de jongere een omgekeerd leefritme had en ik 's avonds tot zes uur in de ochtend luide gesprekken hoorde en muziek. oordoppen mochten niet baten tegen de herrie. Sprak ik haar daar op aan dan kreeg ik een grote bek en trok ze een onverschillig smoelwerk. Mijn nekharen gingen overeind staan. Ik had geen hoge arousal, was rustig echter van binnen kook ik van woede omdat zij haar gang kan gaan.
Ik brak Paul van Hoek direct af met zijn vragen over bewoners die er niet meer wonen en begon over de jongere. Dat ze uit huis gezet moet worden. Daar kwam hij toch voor?!
Hij maakte ook misbruik van mijn kwetsbaarheid, die niet te zien was aan de buitenkant, eenieder weet dat een jaar niet slapen traumatisch is. Hij ging mij vragen stellen over mijn privéleven en ik brak hem weer af. De klootzak!
De wijze waarop hij je vragen stelt komt niet over als betrokken doch mechanisch.
Ik had destijds een paar keer aangebeld bij de vrouw die beneden de jongere woont en zij kon om andere redenen niet meer slapen door andere herrie van haar. En schreef de overlast ook op in een schrift. Ik kreeg in mijn woning niet mee wat er nog meer gaande was, zij wel doch had op haar beurt minder last van de muziek dan ik.
Zij heeft me de brief laten lezen van de wijkadviseur met de conclusie van het leefbaarheidsonderzoek van Leijten en van Hoek. Zij zou de overlastgever zijn uit het appartementendeel. Dat kan helemaal niet! Zij is sociaal en betrokken bij omwonenden en geeft helemaal geen overlast. Er werd gedaan alsof Leijten en van Hoek speciaal voor haar werd ingeschakeld.
Het rapport van Leijten en van Hoek en de reden van hun inzet wordt dus misbruikt door de wijkadviseurs van Talis. Ik vond dat niet leuk voor haar. De jongere, die bleek te dealen, mocht haar zwartmaken tegen Paul van Hoek en ook de gestoorde, geslepen vrouw in de rolstoel.
Wat discriminerend en oneerlijk is, is dat Paul van Hoek aan haar bij zijn bezoek NIETS heeft gevraagd over de herrie van de jongere. Hij overrompelde haar ook met vragen over bewoners die er niet meer wonen en zij woont van iedereen er het langst. Zij brak hem niet af, was niet opgewassen tegen de klootzak Paul van Hoek, ze was te kwetsbaar, en het hele uur vertelde ze over de talloze bewoners die er niet meer woonden tegen Paul.Niets heeft zij over de herrie van de jongere kunnen vertellen. terwijl ook naar haar de wijkadviseur in een mail had gesuggereerd dat Leijten en van Hoek werd ingeschakeld door d e herrie van de jongere. Aan haar stelde Paul van Hoek ook vragen over haar privéleven. Ik heb daar geen woorden voor! Het is niet relevant omdat het na tien uur rustig moet zijn zodat je kan slapen.
Ik kreeg later de brief met de conclusie van het leefbaarheidsonderzoek, en er was geen erkenning van de overlast die ik een jaar heb gehad. Ik moest respect hebben voor het omgekeerde leefritme van de jongere!
Omdat er van te voren totaal geen uitleg was over het leefbaarheidsonderzoek, de methode blijkt later dat ik bepaalde dingen wel had moeten vertellen. Zij was van ellende verhuisd en ik kwam haar dit jaar tegen nadat ik ook was verhuisd (omdat zij de enige sociale huurder is en er weer een overlastgever kwam en niemand uit mijn omgeving me steunde). Ik vertelde haar hoe gestoord ik de vrouw in de rolstoel vind omdat ik vanaf mijn balkon alles kon zien zoals het afluisteren van haar buren in de struiken, iedereen controleren en dat ze prima kan lopen en misbruik maakt van haar rolstoel. zoals een andere reageerder schreef, zij is niet ongevaarlijk, juist heel gemeen en gestoord. Pas toen realiseerde ik me dat ik had moeten vertellen dat ik meekrijg dat de vrouw in de rolstoel uur na uur treitert. Zij heeft haar hoogstwaarschijnlijk zwart gemaakt naar Paul van Hoek toe. En hij doet dus niet aan hoor en wederhoor en ook niet aan waarheidsvinding zoals meerdere hier schrijven. Die vrouw heeft niet alleen niets over de jongere kunnen vertellen tegen Paul van Hoek, ook niets over d e gemene vrouw in de rolstoel, die prima kan lopen. Paul laat zich door de heks in de rolstoel voorliegen en manipuleren. We noemen haar allemaal een heks omdat ze treitert, liegt en manipuleert. Haar slachtoffers zwart maakt. Ze maakt misbruik van haar rolstoel, en kan prima lopen! Ik hield haar vanaf haar komst wijselijk op afstand!
Zou bewoners meer informatie krijgen over de leefbaarheidsonderzoeken dan zie je het nut in om getuigenis te doen omdat andere huurders ten onrechte door Paul van hoek de overlastgever worden genoemd. Hij wint inderdaad laster in over huurders die een overlastschrift bijhouden. Alhoewel ik hoofdzakelijk zelf van mijn overlast af wilde. Het zijn vage waardeloze leefbaarheidsonderzoeken waarbij huurders worden overrompeld en gediscrimineerd. Op de website van Leijten en van Hoek staat dat iedere bewoner mag praten over de overlast, niet dus! Omdat de vrouw die niets heeft mogen vertellen met een conflict met Talis vertrok, ben ik later ook verhuisd. De moeder van de kinderen die ook had meegedaan aan het leefbaarheidsonderzoek, mag ik niet. Zij is niet betrokken, vroeg de nieuwe overlastgever om verderop te blowen, wetende dat ik er dan meer last van heb. Lekker egoïstisch en dat is de vrouw die ten onrechte de overlastgever werd genoemd juist niet. Talis hoort van te voren duidelijk te communiceren wat de reden is van het leefbaarheidsonderzoek. Dat werd verdraaid. Het is oneerlijk om een sociale huurder de overlastgever te noemen en te eisen dat omwonenden zich moeten schikken naar het omgekeerde leefritme van een jongere die haar omgeving terroriseert.
Zwakke punten Laat Leijten en van Hoek op discriminerende wijze met vage gronden een waardeloos leefbaarheidsonderzoek doen. Door de laster die ze inwinnen over sociale huurders verhuizen die, en voelen andere huurders zich ook genoodzaakt te verhuizen omdat asociale huurders de overhand nemen.
Op dit moment realiseert bouwbedrijf Vet i.s.m. Parteon de renovatie van het complex Duinkerken in Krommenie. Oorspronkelijk was er onder sommige bewoners onrust over deze actie, zelf stond ik ook ook kritisch t.o.v. enkele veranderingen.
Maar nu de renovatie enkele weken verder is wil ik een positieve revieuw geven voor zowel Fa. Vet als Parteon.
Na het lezen van vele negatieve commentaren vind ik dat wat wèl goed gaat ook benoemd mag worden hier.
De werknemers van Vet werken hard en komen afspraken na, zijn niet te beroerd om iets te verplaatsen als dat nodig is en na de werktijd laten ze alles netjes achter. De opzichter is dagelijks aanwezig en bereid om vragen te beantwoorden of problemen op te lossen.
Door Parteon zijn we goed geïnformeerd, er is een contactpersoon voor eventuele vragen. De woning zit inmiddels strak in de verf en zijn o.a. vakkundig en snel voorzien van isolatie, nieuwe deuren en ramen..
Wat mij betreft een pluim voor beide organisaties.
Ik behoor ook tot de groep die getipt werd om hier een review te plaatsen en doe dat elders maarrrrr,
ikzelf ben ruim 30 jaar een tevreden huurders van Talis :)
ik plaats deze review om huurders die het minder goed hebben getroffen een hart onder de riem te steken. Ik heb gewoon mazzel dat ik geen overlast heb gehad al die jaren!
ik heb in mijn omgeving wel gezien hoe twee andere huurders daaraan onderdoor gingen en hoe slecht zij werden behandeld. Dat was toen er een jongvolwassene uit instellingen tussen hen kwam wonen. Ze hadden geen rust meer en deden meldingen, en ik vind de brieven die ze ontvingen krankzinnig. Huurders die jaren rustig huren worden afkerig bejegend. Er werd partij gekozen voor het probleemgeval uit instellingen. De normen en waarden die talis hanteert zijn erg laag, krankzinnig wat deze huurders moesten ondergaan. Ik zag dat ze een veel te hoge arousal kregen. Ze hadden geen moment rust meer en werden gespannen. Hun leven werd van de ene op de andere dag overhoop gehaald. Ze werden helemaal lamgeslagen door de wrede wijkadviseur van Talis.
Ze lieten mij de brieven die ze van de wijkadviseur kregen lezen. Niet normaal! Ondanks dat ik het zelf niet heb meegemaakt kan ik die standaard brieven zelfs nu nog opdreunen: "uit onderzoek blijkt dat er geen overlast is, uw woning is gehorig, leven en laten leven, als uw omgeving u niet bevalt dan adviseer ik u om te verhuizen". Het hele riedeltje kan ik nog steeds opsommen!
Ik zal dat niet vergeten omdat ik alle communicatie naar Talis heb gelezen van deze twee keurige huurders. Ze probeerden op te komen voor hun woongenot, meer niet. En als je dergelijke wrede brieven ontvangt dan doet het psychisch iets met een mens. Ook met mij terwijl ik zelf geen overlast had, zo krankzinnig zijn die brieven. Talis is afkerig naar huurders die voor zichzelf opkomen. Ze hadden het geluk dat het probleemgeval een periode werd opgenomen in een inrichting, dat gaf rust.
In diezelfde periode waren er in de wijk bij meerdere woondelen jong volwassenen uit instellingen geplaatst. Die gaven allemaal overlast. Ik heb toen ook de omwonenden daarvan in een te hoge arousal gezien. Ook zij kregen krankzinnige brieven met het bekende riedeltje. Een wilde de brief aan mij laten lezen echter ik gaf aan dat het niet hoeft en dreunde het riedeltje op. Dat klopte precies met de inhoud van de brief. Een deel van die jongvolwassenen dealt, prostitueert zich en terroriseert de omgeving. Dat moeten omwonenden allemaal normaal vinden van Talis! Terwijl een woning een veilige plek hoort te zijn. Krankzinnig en heel erg om mee te maken!
Zwakke punten Keurige huurders die aan overlast onder doorgaan krijgen krankzinnige brieven van de wrede wijkadviseur.
Ik wil iedereen WAARSCHUWEN voor Bureau Leijten en van Hoek, ze zijn een verlengstuk van Talis en niet onafhankelijk. De twee medewerkers zijn commerciële cowboys die van Talis geld voor hun leefbaarheidsonderzoek krijgen. Wie betaald bepaald!
WEIGER ALLEN OM MEE TE DOEN, POST BRIEFJES OM ELKAAR IN DE STRAAT TE WAARSCHUWEN om de volgende reden:
De wijkadviseur van Talis laat huurders heel lang creperen door overlast. Om te doen alsof ze je serieus nemen komt er een onderzoek. Je krijgt daar niets van over te horen, ik heb vernomen dat andere huurders WEL van te voren van de wijkadviseur bericht kregen dat er een onderzoek komt naar leefbaarheid. Bij mij stond hij onaangekondigd voor de deur. Ik werd overrompeld.
En bij deze ongelijke behandeling blijft het, concludeerde ik, toen we elkaar allemaal spraken over de commerciële cowboy die alles van je wilt weten, niet. Ik heb ook nog huurders uit andere wijken gesproken over dit bureau. Dus waarschuw ik nu iedereen.
U denkt dat ze voor u komen, ze zijn een verlengstuk van Talis en niet onafhankelijk. Wie betaald bepaald!
Voordat het afwijkende leefbaarheidsonderzoek wordt uitgevoerd heeft talis al bepaald wie de overlastgever genoemd gaat worden. Dus als u overlast heeft gemeld dan hebt u grote kans dat u de overlastgever wordt genoemd. Raar maar waar! Dus wees gewaarschuwd.
U zit in de stress door zeer langdurige overlast en krijgt de illusie dat er eindelijk onderzoek gedaan gaat worden. Dat is niet zo alhoewel de cowboy bij de ene huurder wel luistert naar lawaai en de andere niet.
U denkt dat er over de overlast gesproken gaat worden. ook hierin gaat het verschillend. Er zijn huurders die vragen krijgen over huurders die allang zijn verhuisd. Waardoor er geen tijd was om over de overlast te praten.
u bent kwetsbaar en op gewiekste wijze krijgt u vragen over uw privéleven. Zij zijn daarin getraind, misbruiken hulpverlenerstechnieken, lokken je uit door te doen alsof ze met u te doen hebben. Andere huurders worden niet lastig gevallen over hun privéleven.
als je overlast hebt gemeld dan ben jij niet alleen voor Talis, ook voor Leijten en van Hoek , het probleem. Niet de criminele huurder en andere herrieschoppers en pesters. Zij mogen u zwart maken!
leijten en van hoek worden betaald voor snelle dossiers, en hebben de arrogantie dat ze middels gewiekste bevraging van een uurtje per huurder complexe dossiers kennen.
ze kijken door hun vastgeroeste crisisbril, daar ze beperkte werkervaring hadden voordat ze knuddige leefbaarheidsonderzoeken gingen doen.
wegens gebrek aan werkervaring met langdurig clientcontact laten ze zich manipuleren en voorliegen door asociale huurders die hun omgeving terroriseren.
lugubere huurders die gehandicapt zijn/fysieke beperking hebben worden als ongevaarlijk en eerlijk beschouwd.
ze doen aan profilering, framing, eerroof, en schenden uw goede naam.
de cowboy doet niet aan waarheidsvinding en gaat laster over u inwinnen.
ze bevragen omwonenden over u
Ze zijn niet integer en voeren de gesprekken verschillend uit bij huurders
ze worden verafgood omdat ze jaren knuddige leefbaarheidsonderzoeken uitvoeren zonder onderzoek daarnaar te doen
het is belachelijk omdat ze niet in het hoofd van huurders kunnen kijken en hun verslagen worden misbruikt door de wijkadviseurs
ik lees bij reviews dat de boel door wijkadviseurs wordt omgedraaid, dat doen Leijten en van Hoek dus ook.
ze voeren dus het beleid van Talis uit
de wijkadviseur schermt vervolgens met het verslag van het leefbaarheidsonderzoek, een verslag vol leugens en onwaarheden over u. wat u niet mag lezen vanwege de privacy.
De overlastmelder is lastig, dat weten de mensen die hier reageren allang,
het is bizar dat dankzij deze twee commerciële cowboys keurige huurders het stigma overlastgever krijgen zonder enig bewijs en over de criminele activiteiten van de huurders waarover werd gemeld staat in de brief aan andere omwonenden van de wijkadviseur 'het' was niet aantoonbaar. Waarom kan een keurige huurder zonder enig bewijs enkel op basis van ingewonnen laster wel een overlastgever genoemd worden?
Weiger mee te doen aan dit onderzoek, laat u niet zoals ik overrompelen als ze voor uw deur staan. Besef dat dit niet een normale gang van een leefbaarheidsonderzoek is! Dan krijgen bewoners vooraf uitvoerig bericht over het onderzoek, hoe en wat en in welk woongebied. Zo ook bij de uitslag. Het is geen normaal leefbaarheidsonderzoek, er zit een addertje onder het gras. Het is een manier van Talis om niet te hoeven handhaven en de boel om te kunnen draaien.
Trapt u er toch in , vraag naar ID bewijs
Zorg dat u een getuige heeft, liefst iemand waarvoor ze wel respect hebben, een advocaat, jurist, hulpverlener waarmee Talis samenwerkt (buurtteams volwassenen), jurist van huurteams.
Neem het gesprek stiekem op! ook als u getuige heeft
Wordt er op gewiekste wijze vragen over uw privéleven gesteld stel uw grens en dien een klacht in bij de autoriteit persoonsgegevens. allemaal doen dan wordt er een onderzoek ingesteld naar deze twee commerciële cowboys.
denkt u als u aangeeft dat de wijkadviseur niet optreed dit in het verslag komt te staan? Wie betaald bepaald!
werk niet mee, en als alle huurders dat voortaan doen dan sta je als huurders sterk. er zijn nettere manieren waarmee overlast prima kan worden bewezen. Die zet Talis bewust niet in!
vaarwel!
Sterke punten geen
Zwakke punten waarschuwing voor de commerciële cowboys Leijten en van Hoek, wie betaald bepaald! Ze zijn een verlengstuk van Talis en willen alles over je privéleven weten. Winnen laster over je in bij omwonenden die overlast geven of pesten, om de boel om te kunnen draaien, zonder feiten, bizar!
ik heb goede ervaring met talis bij overlast, omdat een buur slechte ervaring heeft ging ik direct naar kantoor en mocht de wijkadviseur spreken. Ze bood me aan om een camera in de algemene ruimten te hangen omdat er op mijn voordeur was getrapt. Ik wilde dat niet omdat het werd aangekondigd en ik bang was voor verdere escalatie. Ik werd wel serieus genomen, alles wat ik zei werd geloofd. Een buur verderop in de buurt niet, wat zij meemaakte was veel erger en bij haar bood de wijkadviseur dat niet aan. heel vreemd alhoewel zij zich flink houd t en ik heel goed kan verwoorden, dramatisch doe. het blijft raar hetgeen wat zij meemaakte, dat was veel erger en zij had de camera niet geweigerd. dat werd haar door dezelfde wijkadviseur niet aangeboden?! terwijl ik haar jaren ken en ze eerlijk is
waar ik wel problemen mee kreeg is de verhuurconsulente. ik heb chronische ziekten waardoor ik niet kan werken en uitkeringsgerechtigde ben en last had van lawaaierige schoolgaande kinderen. Ik kreeg hulp bij dienst sociale zaken om met bemiddeling te verhuizen naar een rustige omgeving. Omdat de verhuurconsulente niet weet of ergens overlast is, hoe een wijk is, moest ik in een jaar driemaal verhuizen!!! De appartementen die mij werden aangeboden waren helemaal niet rustig en goed voor mijn ziekten. Nu woon ik eindelijk al een tijd goed, het was wel een heel gedoe en koste extra bijzondere bijstand.
mijn oud buur kreeg van veel meer nieuwe omwonenden last en heeft een zwaar leven. Talis heeft voor haar niets gedaan. terwijl ze lief en sociaal is, zij werd vanwege haar meldingen de overlastgever genoemd. En hoe? door lasterpraat van een pestkop. Ik vind dat heel erg omdat het een hele lieve vrouw is die geen vlieg kwaad doet. het blijft vreemd dat talis haar kant van het verhaal niet wil horen, haar niet serieus neemt. en dit hoor ik vaker van andere huurders.
sinds mijn verhuizing heb ik met haar geen contact meer, ik hoorde wel dat ze het nog veel zwaarder kreeg en het stigma haar diep heef t gekwetst.
Sterke punten bij mij werd aangeboden camera in algemene ruimte te plaatsen!
Zwakke punten Bij ander werd niet aangeboden om een camera te plaatsen terwijl diegene veel zwaarder heeft, verhuurconsulente weet niet waar een rustige leefomgeving is en of er overlast is waardoor je mbv bemiddeling moeizaam op de juiste plek komt.
De Woningraat is absoluut geen uitblinker onder de woningcorporaties. De Manager Bedrijfsvoering en de Teamleider Afdeling Wonen, weten van elkaar niet hoe de processen lopen. En de Medewerker Reparatieverzoekenn zat er tussen. Die werd gemangeld. Na mijn afscheid werd er een Bedrijfsadviseur aangesteld. Vreemde organisatie.
Zwakke punten 1. Klachtenafhandeling en communicatie
2. Huurders onvoldoende betrekken bij besluitvorming
3. Te weinig denken vanuit het perspectief van de huurder
4.Beperkte toegankelijkheid voor huurders
5. Kwetsbaarheid door de beperkte organisatieomvang
Ieder jaar een nieuw bedrijf. Ieder jaar meer moeten betalen voor schoonmaak. En ja afgelopen vrijdag en vrijdag ervoor zijn ze dus weer niet geweest om schoon te maken.
Een buur die (volgens andere bewoners) al 10 jaar overlast aan het bezorgen is wordt nog steeds niks mee gedaan. Een medewerker, die toen we naar de woning kwamen kijken, verrast was dat er geschreeuw te horen was en zei dat dit nooit gebeurde. (10 jaar al bezig.) Na meerdere klachten wordt er gezegd om een logboekje bij te houden waar vervolgens nooit wat mee gedaan wordt.
Daarbij, leidingen die zo slecht gelegd zijn dat er vaak overstromingen en/of water problemen zijn. Wanneer je ze probeert te contacteren tijdens openingsuren, is er niemand beschikbaar en zegt het automatische bericht dat ze gesloten zijn en om terug te bellen tijdens hun openingsuren, terwijl je op een werkdag tijdens openings uren belt. Zelfde geld voor het spoednummer, nu 2x moeten bellen en beide keren niemand te pakken gekregen.
Dan probeer je zelf de problemen op te lossen omdat je niemand van woonpunt te pakken krijgt, en is het onduidelijk welk nummer je wel en niet kan bellen. Doordat woonpunt niet opnam via het normale nummer evenals het spoednummer hebben we blijkbaar net het verkeerde regionaal riool service nummer gebeld waardoor we uit eigen zak 270 euro hebben moeten betalen voor een kraan die in meer dan 5 jaar niet ontkalkt was. (We wonen hier net 1.5 jaar.) De rioolservice zei dat dit vaker gebeurde en woonpunt dit meestal gewoon vergoedt.
Wij braaf woonpunt meerdere keren contacteren of we een vergoeding kunnen krijgen maar iedereen keer spreken ze zichzelf vij van verantwoordelijkheid omdat wij het nummer hebben gebeld dat niet met hun samenwerkt. Ookal was de enige reden dat we dit moesten doen omdat zij niet beschikbaar waren via het normale nummer EN het spoednummer.
Werkelijk schandalig hoe dit bedrijf hun huurders behandeld, zeker met de hoofdprijs die je voor de koude huur moet betalen. Geen respect en geen fatsoen. Ik raad iedereen daarom ook aan om, als het mogelijk is door dit huizentekort, vooral NIET een woning bij woonpunt te nemen.
Wij behoren ook tot de groep die van een lid te horen kregen dat je op deze vergelijkingssite een ervaring over Talis kan plaatsen. Het ontploft net niet hier! En wij doen dat ook vanuit het andere ip adres met een mailadres wat niet bij Talis bekend is. Je weet niet wie hier achter zit, verzoek om reacties te verwijderen wordt niet gedaan zien we.
Onze ervaring met de technische afdeling is negatief. De woningen zouden worden verduurzaamd en de tijd die er voor stond werd drie keer zoveel. Logistiek ging van alles mis en technisch ook. Talloze dagen moesten we reserveren voor werkzaamheden. Door miscommunicatie van de aannemer, de uitvoerders, gebrekkige samenwerking met onderaannemers en anderen, liep alles in de soep. De schilders kwamen terwijl het timmerwerk nog moest worden gedaan. De coördinatie was een ramp evenals de communicatie met ons. Wij moesten heel veel vakantiedagen opnemen! En dat boeit Talis niets.
We hebben ons met nagenoeg de hele straat verenigd. Omdat Talis aan machtsmisbruik doet durfde niet iedere huurder onze brieven aan Talis te ondertekenen. Talis creëert al jaren angst bij mondige huurders. Het maakt Talis niet uit of dat je jurist bent, ambtenaar of een hoogbejaarde pensionado. We zijn lastige huurders voor hen omdat we voor onszelf proberen op te komen. Wij kregen ook idiote achterbakse brieven met gelieg en gedraai.
Talis houdt huurders verantwoordelijk voor eigen falen of dat van samenwerkingspartners. Alle verantwoordelijkheid wordt op kinderachtige wijze afgeschoven door Talis. Ook als een renovatie dramatisch verloopt. Fouten toegeven doet de technische dienst niet!
Uiteraard kennen we als huurders van Talis ook verhalen van huurders die overlast melden en waarbij de boel wordt omgedraaid. Het komt op het volgende neer:
Talis doet er alles aan om niet te handhaven bij overlast. De procedure om hardnekkige (criminele) overlastgevers uit huis te plaatsen duurt erg lang en kost Talis veel geld. Ze willen dat de huurder die meldt verhuisd naar een dorp. Handhaven doet Talis niet, zo ook de politie en dit wordt beheersbaar genoemd. Het is pappen en nat houden wat ze doen.
De huurder die het zwaarste lijdt onder overlast of het mondigste is wordt tot zondebok verkozen en de overlastgever genoemd. Alles wat ze zeggen of doen wordt tegen hen gebruikt. En inderdaad ook middels het inwinnen van laster over hen. En zonder feitelijke bewijslast worden zij de overlastgever genoemd. In de achterbakse brieven van de wijkadviseurs (meerdere gelezen van wijkgenoten) wordt standaard geschreven dat buurtgenoten moeite met hen hebben of gelogen over de inhoud van hun dossier om hen op deze wijze tot een verhuizing te doen bewegen. Hun dossier willen ze spoedig mogelijk sluiten. Het gaat de wijkadviseurs enkel om scoren. Ze gaan manipulatief te werk en plegen psychisch geweld. Het is heel erg onrechtvaardig omdat de huurder die heeft gemeld feitelijk geen stem heeft en monddood wordt gemaakt. En het is minstens zo dubieus dat de Nijmeegse politiek hun ogen daar voor sluit.
Pikken huurders het niet en blijven ze opkomen voor hun recht dan krijgen ze een negatieve verhuurdersverklaring. Zo worden ze onderdrukt en moeten ze de overlast (door criminele huurders/pestkoppen) tolereren. En durven andere huurders niet meer voor zichzelf meer op te komen.
Trump en Poetin zijn er niets bij!
Sterke punten geen
Zwakke punten verantwoordelijkheid voor eigen falen bij huurder leggen, miscommunicatie, huurders monddood maken, geen menselijke maat
Als reactie op leugenares, draaikont wil ik na ruim tien jaar radiostilte en na tip kennis iets kwijt over Talis. Met een voor Talis onbekend mailadres en tevens niet mijn eigen IP adres. Tip voor iedereen!
Talis is een narcistische organisatie waarvan de wijkadviseurs jou geestelijk mishandelen.
Ik heb complexe, meervoudige chronische PTSS en ben onder behandeling bij het CWZ. Na mijn scheiding, van een narcistische man, die in de politiek zat (zoals veel narcisten en andere beleidsmakers), werd ik klant bij Talis. En kwam naast een asociaal gezin te wonen. Er werd tijdens mijn verhuizing overdag een gaatje in de muur geboord om een schilderij op te hangen. En de ellende met mijn buren begon.
Ik ga het niet allemaal oprakelen echter wil kwijt dat een brief van mijn psychiater totaal niet serieus werd genomen door de wijkadviseur van Talis. Als je niet onder behandeling bij de organisaties waarmee Talis een contract heeft dan val je sowieso niet onder de kwetsbare huurders. Absurd!
Talis gaat partijdig met overlast om en terwijl je lijdt kiezen ze voor de weg van de minste weerstand.
Ik walg van Talis en heb destijds heel veel verhalen gehoord van huurders die allemaal tegen dezelfde muur hun overlastmelding deden. Ze gaan je framen en doen aan profilering. Ze tasten je goede naam aan.
Ik ben blij dat ik al jaren elders huur. Kotsmisselijk werd ik van de manier waarop Talis me behandelde. En ook van de verhalen van andere huurders die globaal dezelfde strekking hebben.
Ik wil iedere huurder die niet serieus wordt genomen door Talis sterkte toewensen!
Tot de dag van vandaag kijken de bestuurders van Nijmegen weg. Of dat je nou intimiderende of pestende buur hebt. Iedere keer weer wegen de leugens van een asociale leugenaar het zwaarste.
Ik verzoek jullie vriendelijk doch dringend om mijn reacties te verwijderen.
Ik krijg tot nu toe van jullie een link en het enige wat ik daarmee kan is mijn verzoek om mijn reacties te verwijderen, verwijderen.
Nogmaals: graag alle reacties van M.Queen verwijderen
Ik ben client van de instanties waarmee Talis samenwerkt en vang ook bot.
Rust, regelmaat en reinheid zijn voor mij van groot belang.
Mijn psychotherapeute van propersona had in 2021 de wijkadviseur gesproken.
En ook tegen haar werd er gelogen en gedraaid.
Onlangs kwam mij ter ore dat deze leugenares, W.Pee, secretaris is van The Walk of the Wisdom!
Dus hier mijn ervaring. Wat doet W. Pee zich toch eerlijk en puur voor.
Ze heeft geen empathie voor een huurder.
Mijn psychotherapeute beweerd dat je van Talis niet kan winnen
De wijkadviseurs zijn achterbaks, draaien, liegen en hebben voor niemand respect
Zwakke punten LIEGEN, DRAAIEN, ACHTERBAKS IN BESTUREN VAN ORGANISATIES WAARVAN DEELNEMERS EERLIJKHEID EN ZUIVERHEID SUPERBELANGRIJK VINDEN
Als huurder krijg je te horen, ook van de politie, dat criminaliteit in de huurwoning moeilijk te bewijzen is.
"Het" is niet aantoonbaar wordt er dan door wijkadviseurs geschreven.
Zonder enig bewijs worden huurders die overlast hebben gemeld op basis van laster een overlastgever genoemd! Die laster is afkomstig van: de criminele huurders.
Dat kan dan wel bij Talis, huurders zonder bewijs een overlastgever noemen op basis van laster
De melders zijn een last voor Talis, daar willen ze vanaf.
Sterke punten niets
Zwakke punten lasterpraat is rode draad om huurders die overlast melden de overlastgever te noemen, zonder bewijslast, zonder hoor en wederhoor, zonder bewijslast
Wij huren al jarenlang een woning van Omnia Wonen en wachten inmiddels al zo’n twintig jaar op de mogelijkheid om een garage in onze straat te huren.
Jaren geleden werd ons verteld dat er een wachtlijst voor de garages was en dat we ons daarvoor konden inschrijven. Dat hebben we gedaan, in de verwachting dat we op een dag aan de beurt zouden komen.
Vorige week zag ik dat er recht tegenover onze woning een garage vrijkomt. Na al die jaren dacht ik: misschien maken we nu eindelijk eens kans. Daarom nam ik contact op met Omnia Wonen. Tot mijn grote verbazing kreeg ik van een medewerker te horen dat er nooit een wachtlijst heeft bestaan.
Toen ik aangaf dat dit niet klopte met wat ons destijds was verteld, reageerde de medewerker door te zeggen dat ik hem voor leugenaar uitmaakte. Vervolgens dreigde hij het gesprek te beëindigen. Ik was hier ontzettend van overstuur. Ik belde met een normale, oprechte vraag en bleef achter met een zeer naar gevoel.
Wat het extra wrang maakt, is dat er nog geen twee maanden geleden een gezin in onze straat is komen wonen en dat zij wél een garage hebben gekregen. Als verklaring werd gegeven dat de garage bij de woning op Funda vermeld stond. Voor zover wij weten, is dat in onze straat nooit eerder op deze manier gebeurd. Dat roept bij ons vanzelfsprekend vragen op over de manier waarop garages worden toegewezen.
Het gaat mij niet alleen om die garage. Het gaat vooral om de manier waarop wij als huurders worden behandeld. Als je jarenlang in de veronderstelling bent dat je op een wachtlijst staat, omdat je dat destijds zo is verteld, dan is het ontzettend frustrerend om na twintig jaar te horen dat die wachtlijst nooit heeft bestaan. En al helemaal als je vervolgens niet serieus wordt genomen wanneer je daar vragen over stelt.
Ik vind het bijzonder jammer dat de menselijke maat en respectvolle communicatie in mijn ervaring zo ver te zoeken zijn. Je verwacht van een woningcorporatie dat zij eerlijk, duidelijk en respectvol met haar huurders omgaat. Helaas heb ik dat in deze situatie totaal niet zo ervaren.
Twintig jaar wachten, vertrouwen op wat je wordt verteld en vervolgens op deze manier te woord worden gestaan: dat doet iets met een mens. Ik hoop dat Omnia Wonen deze ervaring serieus neemt en eens kritisch kijkt naar zowel de communicatie met huurders als de manier waarop garages worden toegewezen.
Een huurder verdient eerlijkheid, duidelijkheid en respect. Helaas heb ik dat bij dit contact met Omnia Wonen niet ervaren.
# WOONIN: EEN WONINGCORPORATIE DIE ZICHZELF EENS ACHTER DE OREN MOET KRABBEN
### Mooie woorden over maatschappelijke verantwoordelijkheid, maar hoe zit het met de menselijke maat? Een kritische blik op de omgang met huurders, medewerkers én sollicitanten.
Woningcorporaties hebben een bijzondere maatschappelijke verantwoordelijkheid. Ze beheren niet zomaar vastgoed. Ze beheren woningen die voor mensen hun thuis vormen. Ze hebben te maken met huurders die afhankelijk zijn van betaalbare huisvesting, bewoners die met onderhoudsproblemen kampen en mensen die erop moeten kunnen vertrouwen dat hun verhuurder verantwoordelijkheid neemt.
Daarnaast zijn woningcorporaties werkgevers. Ze hebben medewerkers nodig die zich iedere dag inzetten voor huurders en de leefbaarheid van wijken. En ze hebben sollicitanten nodig die hun kennis, ervaring en vakmanschap willen inzetten om de organisatie verder te helpen.
Juist daarom mag je van een maatschappelijke organisatie als Woonin meer verwachten dan mooie woorden over betrokkenheid, dienstverlening, inclusiviteit en goed werkgeverschap.
**Want hoe geloofwaardig is een maatschappelijke missie wanneer de menselijke maat mogelijk juist uit het oog wordt verloren in de dagelijkse omgang met de mensen voor wie de organisatie bestaat?**
Dat is de vraag die Woonin zichzelf eens serieus zou moeten stellen.
## 1. DE HUURDER: MENS OF DOSSIERNUMMER?
Voor huurders draait het niet om beleidsnota's, strategische doelstellingen of fraai geformuleerde jaarverslagen. Het draait om een woning die op orde is, een reparatie die daadwerkelijk wordt uitgevoerd, een klacht die serieus wordt genomen en een medewerker die verantwoordelijkheid durft te nemen.
Wie iedere maand huur betaalt, mag verwachten dat een woningcorporatie bereikbaar is, duidelijk communiceert en problemen voortvarend aanpakt.
Natuurlijk heeft iedere grote organisatie te maken met werkdruk, beperkte middelen en ingewikkelde dossiers. Maar dat ontslaat een woningcorporatie niet van haar verantwoordelijkheid tegenover de mensen die van haar afhankelijk zijn.
Wanneer huurders van het kastje naar de muur worden gestuurd, afspraken niet worden nagekomen of klachten verzanden in bureaucratie, ontstaat een fundamenteel probleem.
Dan dreigt het proces belangrijker te worden dan de oplossing. Dan lijkt het administratief afsluiten van een dossier belangrijker dan het daadwerkelijk helpen van een huurder.
En precies daar gaat het mis.
Een woningcorporatie moet zich niet uitsluitend afvragen hoeveel woningen zij beheert, hoeveel processen zij heeft geoptimaliseerd of welke doelstellingen zij heeft behaald.
De belangrijkste vraag is: **hoe ervaren huurders de dienstverlening en neemt de organisatie daadwerkelijk verantwoordelijkheid wanneer er iets fout gaat?**
Een woning is een thuis. Geen administratief dossier dat zo snel mogelijk moet worden afgesloten.
Wie een maatschappelijke taak vervult, moet ook bereid zijn de ongemakkelijke verhalen achter de voordeur serieus te nemen.
## 2. DE MEDEWERKER: GOED WERKGEVERSCHAP OF ALLEEN MAATSCHAPPELIJKE MARKETING?
Een woningcorporatie kan zich naar buiten toe presenteren als een organisatie met hart voor mensen. Maar hoe geloofwaardig is die boodschap wanneer medewerkers onvoldoende ruimte zouden krijgen om hun werk goed te doen?
Medewerkers staan dagelijks tussen beleid en praktijk. Ze krijgen te maken met boze huurders, ingewikkelde woonproblemen, onderhoudskwesties, financiële zorgen en verwachtingen die niet altijd waargemaakt kunnen worden.
Dat vraagt om vakmanschap, mensenkennis, professionele ondersteuning en voldoende ruimte om problemen op te lossen.
Een organisatie die haar medewerkers serieus neemt, zorgt daarom voor voldoende ondersteuning, duidelijke verantwoordelijkheden, realistische verwachtingen en een cultuur waarin problemen bespreekbaar zijn.
Dat betekent ook dat leidinggevenden niet uitsluitend naar cijfers en productie zouden moeten kijken, maar oog moeten hebben voor de kwaliteit van het werk en de mensen die dat werk uitvoeren.
Wanneer interne procedures belangrijker worden dan gezond verstand, dreigt een organisatie haar eigen doel voorbij te schieten.
Wanneer medewerkers niet voldoende ruimte ervaren om hun professionele oordeel te gebruiken, kan dat ten koste gaan van hun werkplezier en de dienstverlening aan huurders.
En wanneer medewerkers het gevoel krijgen dat zij problemen vooral administratief moeten afhandelen in plaats van daadwerkelijk oplossen, verdient de organisatiecultuur kritische aandacht.
Ik beweer niet dat dit bij iedere medewerker of ieder team van Woonin speelt. Juist daarom zou de organisatie transparant moeten zijn over hoe zij de ervaringen van haar medewerkers onderzoekt en wat zij met de uitkomsten doet.
**Een sociale woningcorporatie moet niet alleen sociaal zijn voor haar huurders. Zij moet die verantwoordelijkheid ook waarmaken tegenover haar eigen personeel.**
Goed werkgeverschap is geen reclameslogan. Het moet blijken uit de dagelijkse praktijk.
## 3. DE SOLLICITANT: WELKOM BIJ DE VACATURE, MAAR KRIJG JE OOK EEN EERLIJKE KANS?
Misschien wordt de maatschappelijke verantwoordelijkheid van een organisatie nergens zo onderschat als in de manier waarop zij met sollicitanten omgaat.
Een sollicitant investeert tijd, energie en hoop in een mogelijke nieuwe werkplek. Diegene verdiept zich in de organisatie, stelt een sollicitatie samen en probeert duidelijk te maken welke kennis en ervaring hij of zij kan inbrengen.
Een sollicitant met jarenlange relevante werkervaring verdient een serieuze beoordeling op actuele competenties, vakkennis en toegevoegde waarde.
Dat betekent uiteraard niet dat iedere kandidaat recht heeft op een baan. Werkgevers moeten kunnen selecteren en mogen kandidaten afwijzen wanneer anderen beter bij de functie passen.
Maar er is een wezenlijk verschil tussen zorgvuldig selecteren en iemand beoordelen op basis van een verouderd beeld.
Een goede sollicitatieprocedure kijkt naar de mens van vandaag. Naar wat iemand inmiddels heeft geleerd, welke ervaring is opgebouwd en welke mogelijkheden iemand meebrengt.
De vraag is dan ook of Woonin bij iedere sollicitatie voldoende ruimte laat voor die actuele beoordeling.
Wordt werkelijk onderzocht wat een kandidaat kan bijdragen? Wordt relevante ervaring uit vergelijkbare functies op waarde geschat? Wordt een sollicitant eerlijk en respectvol behandeld, ook wanneer de uitkomst een afwijzing is?
Of dreigt een kandidaat soms te worden teruggebracht tot een eerder oordeel, een oud testresultaat of een vooraf vastomlijnd profiel?
**Wie mensen een eerlijke kans wil geven, moet bereid zijn verder te kijken dan het beeld dat ooit van hen is gevormd.**
Een sollicitant is geen nummer. Geen dossier dat eindeloos kan worden heropend. En al helemaal geen mens die zich bij iedere nieuwe sollicitatie opnieuw moet verantwoorden voor een oordeel uit het verleden.
Juist van een maatschappelijke werkgever mag je verwachten dat hij daar zorgvuldig mee omgaat.
## 4. HET ASSESSMENT UIT HET VERLEDEN: WAAROM BLIJFT EEN OUD OORDEEL EEN SOLLICITANT ACHTERVOLGEN?
Hier wordt de kritiek op Woonin concreet.
**Bij een sollicitatie werd teruggegrepen op een assessment dat jaren eerder was afgenomen. Dat roept serieuze vragen op over privacy, zorgvuldigheid en de eerlijke beoordeling van een kandidaat.**
Waarom zou een woningcorporatie bij een nieuwe sollicitatie opnieuw een assessment uit een ver verleden raadplegen? En welke rol speelt zo'n oud testresultaat vervolgens bij de beoordeling van de kandidaat?
Mensen ontwikkelen zich. Ze doen werkervaring op, leren nieuwe vaardigheden, krijgen andere verantwoordelijkheden en kunnen zich professioneel aanzienlijk verder ontwikkelen.
Een assessment is geen levenslang geldig certificaat dat iemands mogelijkheden definitief vastlegt. Het geeft informatie over bepaalde competenties of eigenschappen binnen een specifieke context en op een bepaald moment.
Wie jaren later solliciteert, verdient daarom een beoordeling die recht doet aan zijn of haar actuele kwaliteiten.
Wanneer een werkgever teruggrijpt op oude testresultaten, ontstaat het risico dat een kandidaat niet langer onbevangen wordt beoordeeld. Het verleden kan dan zwaarder gaan wegen dan de werkelijkheid van vandaag.
Dat is niet alleen discutabel vanuit het perspectief van goed werkgeverschap. Het roept ook vragen op over de rechtmatigheid van het bewaren en opnieuw gebruiken van persoonsgegevens.
### PRIVACY IS GEEN VRIJBLIJVENDE BIJZAAK
Assessmentresultaten zijn persoonsgegevens. Het bewaren, raadplegen en gebruiken daarvan moet voldoen aan de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG).
Dat betekent onder meer dat er een geldige grondslag moet zijn voor de verwerking, dat het gebruik verenigbaar moet zijn met de toepasselijke privacyregels en dat persoonsgegevens niet langer mogen worden bewaard dan noodzakelijk.
Het enkele feit dat een organisatie ooit een assessment heeft afgenomen, betekent dus niet automatisch dat zij de resultaten onbeperkt mag bewaren en bij iedere toekomstige sollicitatie opnieuw mag gebruiken.
Daarbij zijn onder andere het oorspronkelijke doel, de bewaartermijn, de informatievoorziening aan de sollicitant en het daadwerkelijke gebruik van de resultaten van belang.
Zonder inzicht in de precieze omstandigheden kan niet zonder meer worden vastgesteld dat Woonin de AVG heeft overtreden. Maar de vragen die deze situatie oproept, zijn volkomen legitiem.
**Waarom waren deze gegevens jaren later nog beschikbaar? Waarom werden ze opnieuw geraadpleegd? En op grond waarvan vond Woonin dat gebruik gerechtvaardigd?**
Dat zijn vragen waarop een professionele werkgever een helder antwoord zou moeten kunnen geven.
### WERD DE SOLLICITANT HIERDOOR BENADEELD?
Daarmee komen we bij een tweede, minstens zo belangrijk punt.
Wanneer oude assessmentresultaten worden betrokken bij een nieuwe selectieprocedure, moet worden voorkomen dat de kandidaat daardoor op oneigenlijke wijze wordt benadeeld.
Een verouderd testresultaat kan immers een onvolledig of achterhaald beeld geven van iemands mogelijkheden. Als dat beeld vervolgens invloed heeft op de selectie, kan de sollicitant tekort worden gedaan.
De vraag is daarom niet alleen of Woonin de gegevens mocht bewaren en raadplegen, maar ook hoe de resultaten zijn gebruikt en of de kandidaat daadwerkelijk een eerlijke beoordeling heeft gekregen.
**Een oud assessment mag geen onzichtbare hindernis worden die iemand bij een nieuwe sollicitatie moet overwinnen zonder zelfs maar te weten welke rol dat verleden speelt.**
Wie een kandidaat beoordeelt, moet kunnen uitleggen waarom bepaalde gegevens relevant zijn voor de functie van vandaag.
En wie beweert mensen centraal te stellen, moet ook bereid zijn kritisch te kijken naar de gevolgen van zijn eigen selectiemethoden.
### DE VRAGEN DIE WOONIN NIET ZOMAAR KAN WEGWUIVEN
Ik zou de directie en de verantwoordelijken voor het personeelsbeleid van Woonin daarom de volgende vragen willen voorleggen:
1. Hoe lang bewaart Woonin assessmentresultaten van sollicitanten?
2. Op welke AVG-grondslag worden deze gegevens bewaard en opnieuw gebruikt?
3. Is de sollicitant geïnformeerd over het bewaren en eventuele hergebruik van de assessmentresultaten?
4. Waarom werd bij een nieuwe sollicitatie een assessment van jaren geleden geraadpleegd?
5. Welke betekenis kregen de oude resultaten bij de beoordeling van de actuele sollicitatie?
6. Hoe heeft Woonin rekening gehouden met de ontwikkeling, werkervaring en competenties die de kandidaat sinds het assessment heeft opgedaan?
7. Welke waarborgen bestaan er om te voorkomen dat oude gegevens een sollicitant onterecht benadelen?
Dit zijn geen vijandige vragen. Dit zijn vragen over behoorlijk werkgeverschap, gegevensbescherming en een zorgvuldig ingerichte sollicitatieprocedure.
Als Woonin ervan overtuigd is dat alles correct is verlopen, zou de organisatie moeten kunnen uitleggen waarom.
**Transparantie is geen gunst die een werkgever aan een sollicitant verleent. Het is een wezenlijk onderdeel van een zorgvuldige omgang met persoonsgegevens en mensen.**
## 5. DE PARADOX VAN DE SOCIALE WONINGCORPORATIE
Hier zit de kern van mijn kritiek.
Woningcorporaties hebben een maatschappelijke opdracht. Ze moeten betaalbaar wonen mogelijk maken, bijdragen aan leefbare wijken en rekening houden met mensen die niet altijd zelfstandig hun weg vinden in een ingewikkelde samenleving.
Dat vraagt om verantwoordelijkheid, deskundigheid en zelfreflectie.
Maar die verantwoordelijkheid houdt niet op bij de voordeur van de huurder.
Een organisatie die van huurders verwacht dat zij begrip tonen voor haar beperkingen, moet zelf eveneens bereid zijn kritisch naar haar functioneren te kijken.
Een werkgever die professionaliteit van medewerkers verlangt, moet hun de middelen en het vertrouwen geven om professioneel te handelen.
En een organisatie die beweert mensen centraal te stellen, moet dat uitgangspunt ook toepassen op mensen die bij haar willen werken.
Juist de omgang met sollicitanten is daarin veelzeggend. Een sollicitant heeft immers nog geen arbeidsrelatie met de organisatie en beschikt doorgaans over weinig mogelijkheden om inzicht te krijgen in interne afwegingen.
Dat maakt transparantie en zorgvuldigheid des te belangrijker.
Het is onvoldoende om maatschappelijke betrokkenheid alleen in beleidsdocumenten te beschrijven.
De werkelijke toets vindt plaats aan de telefoon, aan de balie, tijdens een onderhoudsafspraak, bij de behandeling van een klacht én tijdens een sollicitatieprocedure.
Daar blijkt of de menselijke maat werkelijk leidend is.
**Een maatschappelijke missie verliest haar geloofwaardigheid wanneer mensen in de praktijk het gevoel krijgen dat procedures zwaarder wegen dan zijzelf.**
Dat is precies het risico waarop Woonin kritisch zou moeten reflecteren.
## 6. WOONIN: TIJD OM IN DE SPIEGEL TE KIJKEN
Mijn oproep aan Woonin is helder: kijk niet uitsluitend naar interne prestaties, beleidsdoelstellingen en organisatorische processen. Onderzoek ook hoe huurders, medewerkers en sollicitanten de organisatie daadwerkelijk ervaren.
En wees bereid om de uitkomsten serieus te nemen, ook wanneer die ongemakkelijk zijn.
### Aan de directie:
* Hoe stelt Woonin vast of huurders zich daadwerkelijk gehoord voelen?
* Hoe worden klachten gebruikt om structurele problemen te voorkomen?
* Hoeveel ruimte krijgen medewerkers om buiten standaardprocedures naar oplossingen te zoeken?
* Hoe wordt onderzocht waarom waardevolle kandidaten afhaken of worden afgewezen?
* Hoe zorgvuldig worden persoonsgegevens van sollicitanten bewaard en gebruikt?
* Hoe wordt voorkomen dat oude assessmentresultaten een nieuwe, onbevooroordeelde beoordeling in de weg staan?
* In hoeverre sluiten de ambities op papier aan bij de dagelijkse praktijk?
Dit zijn geen vragen die met een fraai geformuleerde missie kunnen worden beantwoord.
Daarvoor zijn concrete ervaringen, transparante informatie en aantoonbare verbeteringen nodig.
Ik roep Woonin op om niet alleen uit te dragen waar de organisatie voor staat, maar ook openlijk te onderzoeken waar zij tekortschiet.
Dat vraagt om zelfreflectie, verantwoordelijkheid en de bereidheid om fouten te erkennen.
Niet iedere klacht is terecht. Niet iedere sollicitant is geschikt. En niet ieder organisatorisch probleem is eenvoudig op te lossen.
Maar een volwassen organisatie gebruikt die nuances niet als schild tegen kritiek. Zij gebruikt ze om haar functioneren te verbeteren.
**Wie werkelijk vertrouwen wil verdienen, moet ook bereid zijn verantwoording af te leggen.**
## 7. DE MAATSCHAPPELIJKE VERANTWOORDELIJKHEID HOUDT NIET OP BIJ DE HUURDER
De woningnood is groot. Betaalbare woningen zijn schaars. De verwachtingen van woningcorporaties zijn hoog en de maatschappelijke uitdagingen zijn aanzienlijk.
Juist daarom moeten corporaties hoge eisen aan zichzelf stellen.
Niet alleen op het gebied van financiën, vastgoedbeheer en nieuwbouw, maar ook op het gebied van dienstverlening, personeelsbeleid, privacy en respectvolle communicatie.
Een woningcorporatie kan niet enerzijds van haar medewerkers verwachten dat zij zorgvuldig met huurders omgaan en anderzijds de omgang met sollicitanten als een puur intern selectieproces beschouwen waarin de menselijke maat ondergeschikt raakt.
Huurders verdienen een organisatie die problemen serieus neemt.
Medewerkers verdienen een werkgever die hun werk en professionele oordeel respecteert.
Sollicitanten verdienen een eerlijke beoordeling en een zorgvuldige omgang met hun persoonsgegevens.
Dat zijn geen buitensporige eisen. Dat is de basis waarop een maatschappelijke organisatie haar geloofwaardigheid moet bouwen.
En als een organisatie op die punten kritiek krijgt, zou haar eerste reflex niet moeten zijn om die kritiek af te weren, maar om te onderzoeken wat ervan geleerd kan worden.
## 8. MIJN OORDEEL: MOOIE AMBITIES ZIJN NIET GENOEG
De kritiek op Woonin gaat uiteindelijk over een fundamentele vraag: wat betekent het eigenlijk om een maatschappelijke organisatie te zijn?
Is dat vooral een kwestie van beleid, communicatie en goede bedoelingen?
Of betekent het dat je je verantwoordelijkheid daadwerkelijk neemt wanneer mensen afhankelijk zijn van jouw beslissingen?
Voor huurders betekent dat problemen oplossen in plaats van doorschuiven.
Voor medewerkers betekent dat ruimte geven, ondersteunen en waarderen.
Voor sollicitanten betekent dat zorgvuldig selecteren, actuele kwaliteiten beoordelen en verantwoord omgaan met persoonsgegevens.
Het opnieuw raadplegen van een assessment van jaren geleden is in dat verband een concreet voorbeeld dat om uitleg vraagt. Niet omdat daarmee automatisch een wetsovertreding vaststaat, maar omdat het raakt aan de vraag of een sollicitant een eerlijke nieuwe kans heeft gekregen.
Wanneer een oud assessment wordt gebruikt, moet duidelijk zijn waarom dat noodzakelijk en relevant is, of het gebruik rechtmatig is en hoe wordt voorkomen dat de kandidaat daardoor wordt benadeeld.
Een werkgever die daar geen overtuigende uitleg over kan geven, heeft reden om zijn eigen procedures kritisch tegen het licht te houden.
**Een assessment hoort een hulpmiddel te zijn bij een zorgvuldige selectie, geen stempel dat iemand jarenlang met zich mee moet dragen.**
En dat geldt niet alleen voor assessments. Het geldt voor de hele manier waarop een organisatie met mensen omgaat.
Woonin zou er verstandig aan doen zichzelf niet alleen te beoordelen op wat de organisatie wil zijn, maar ook op hoe haar handelen door anderen wordt ervaren.
Want uiteindelijk wordt maatschappelijke waarde niet bepaald door wat je over jezelf vertelt, maar door wat mensen daadwerkelijk van je merken.
## MIJN OPROEP AAN WOONIN
Woonin, het wordt tijd om de blik naar binnen te richten.
Niet alleen naar de prestaties, de processen en de beleidsdoelstellingen, maar vooral naar de mensen die dagelijks met de gevolgen van jullie beslissingen te maken krijgen.
Neem kritiek van huurders serieus. Luister naar medewerkers. Behandel sollicitanten zorgvuldig. Wees transparant over het gebruik van persoonsgegevens en leg uit waarom een assessment van jaren geleden bij een nieuwe sollicitatie opnieuw wordt geraadpleegd.
En onderzoek eerlijk of die werkwijze heeft bijgedragen aan een beoordeling die de kandidaat mogelijk heeft benadeeld.
Een maatschappelijke organisatie hoeft niet perfect te zijn. Maar zij moet wel bereid zijn haar eigen handelen kritisch te onderzoeken en verantwoordelijkheid te nemen wanneer verbetering nodig is.
**Minder mooie woorden. Meer menselijke maat. Minder bureaucratie. Meer verantwoordelijkheid. En vooral: meer bereidheid om de eigen organisatie kritisch te beoordelen.**
Want wie mensen centraal stelt, moet dat juist laten zien wanneer het ingewikkeld wordt.
En wie van anderen professionaliteit, begrip en verantwoordelijkheid verlangt, moet diezelfde maatstaf ook op zichzelf durven toepassen.
**Woonin: de maatschappelijke opdracht begint niet bij wat jullie over jezelf vertellen, maar bij hoe jullie daadwerkelijk met mensen omgaan. Laat dat dan ook zien.**
Zwakke punten 1. Onzorgvuldige omgang met oude assessmentgegevens
2. Onvoldoende ruimte voor een nieuwe, onbevooroordeelde beoordeling
3. Een sollicitatieprocedure die te veel op vaste profielen leunt
4. Onvoldoende transparantie over de selectiecriteria
5. Het risico dat bureaucratie belangrijker wordt dan mensen
6. Onvoldoende zicht op de ervaringen van huurders
7. De afstand tussen beleid en dagelijkse praktijk
8. Mogelijke spanningen tussen werkdruk en goede dienstverlening
9. Het risico dat afwijzingen onvoldoende recht doen aan de kandidaat
10. Onvoldoende zichtbare zelfreflectie en verantwoording
Onmogelijk om mee te communiceren, laat staan een Goede woning zonder problemen te krijgen. Telefonistes zijn de enige mensen met begrip. Maar.de verhuur makelaar's zijn totaal niet vak bekaam, laat staan het management. Voor een Woonstichting die geen winst mag maken, leveren totaal geen service. Mocht iemand daar een woning van willen huren....wees alert op onzichtbare gebreken,blijf melden al.moet je een advocaat on huren. Je hebt er een fulltimebaan aan om een reparatie voor elkaar te krijgen. PAS GOED OP, en zorg dat alles wat er beloofd wordt ZWART OP WIT STAAT.
Zwakke punten Gebrek aan communicatie, gebrek aan onderhoud van hun woningen.
★★★★★ Een geweldige organisatie met een warm hart voor huurders en medewerkers!
Wat heb ik met ontzettend veel plezier gewerkt bij De Woningstichting! Vanaf de eerste dag voelde ik mij enorm welkom in een betrokken, professionele en prettige werkomgeving.
Mijn tijd hier was ontzettend veelzijdig. Ik begon bij Vastgoedbeheer / Bedrijfsbureau, waar ik met veel voldoening de woningcartotheek en plattegronden weer helemaal compleet en op orde heb kunnen maken. Vervolgens mocht ik bij Dagelijks Onderhoud aan de slag om talloze werkbonnen strak en efficient op te dragen. 's Middags ging ik regelmatig langs de diverse wooncomplexen om echt feeling te houden met de locaties en bewoners.
Wat De Woningstichting écht bijzonder maakt, is de fijne samenwerking en de flexibele instelling van het hele team. Toen de Sociaal Buurtbeheerders extra ondersteuning konden gebruiken, mocht ik bijspringen. Dat heb ik als bijzonder waardevol en inspirerend ervaren: samen in de wijk staan en direct het verschil maken voor de leefbaarheid en de huurders.
De Woningstichting is een fantastische plek om te werken — met fijne collega’s, veel variatie in de werkzaamheden en een oprechte passie voor goed wonen. Ik kijk met ontzettend veel trots en dankbaarheid terug op deze fijne periode!
Sterke punten ★★★★★ Een geweldige organisatie met een warm hart voor huurders en medewerkers!
YMERE is een grote woningcorporatie met een belangrijke maatschappelijke taak. Maar juist van een organisatie met die verantwoordelijkheid mag je verwachten dat zij professioneel, rechtvaardig en consequent handelt. Vanuit het perspectief van medewerkers, sollicitanten en huurders zijn er vijf punten waarop je kritisch kunt zijn.
1. Een organisatiecultuur waarin gelijkheid kennelijk belangrijker kan zijn dan professionaliteit
Een treffend voorbeeld is mijn sollicitatie-ervaring. Ik werd geschikt bevonden voor een project, maar er ontstond bezwaar tegen het feit dat je met je zakelijke leaseauto naar kantoor zou komen. De reden die je te horen kreeg, was dat dit jaloezie bij collega's zou kunnen opwekken.
In plaats van jouw geschiktheid, ervaring en toegevoegde waarde centraal te stellen, leek de mogelijke afgunst van collega's doorslaggevend te worden.
Kritisch punt: als een kandidaat geschikt is voor een functie, zou de beoordeling moeten draaien om vakbekwaamheid en resultaten. Het voorkomen van mogelijke jaloezie is op zichzelf geen overtuigend professioneel argument om iemand buiten de deur te houden.
Ik heb uiteindelijk vriendelijk bedankt voor het project. Daarmee voorkwam je dat je in een werkomgeving terechtkwam waarin een dergelijke kwestie kennelijk al vóór je eerste werkdag een rol speelde.
2. Het risico dat interne verhoudingen zwaarder wegen dan kwaliteit
In grote organisaties kunnen onderlinge verhoudingen, interne gevoeligheden en de behoefte om iedereen tevreden te houden invloed hebben op beslissingen.
Dat is problematisch wanneer medewerkers of kandidaten niet uitsluitend op hun kwaliteiten worden beoordeeld, maar ook op de vraag hoe hun aanwezigheid mogelijk op anderen overkomt.
Kritisch punt: een professionele organisatie moet verschillen tussen medewerkers kunnen verdragen, zolang iedereen zich aan dezelfde redelijke afspraken houdt.
3. Een gebrek aan transparantie in de besluitvorming
Sollicitanten mogen verwachten dat een organisatie helder uitlegt waarom zij wel of niet voor een kandidaat kiest. Als een kandidaat geschikt wordt bevonden, maar vervolgens een niet-inhoudelijk bezwaar opduikt, roept dat vragen op over de werkelijke selectiecriteria.
Kritisch punt: transparante besluitvorming betekent dat duidelijk is welke eisen relevant zijn voor de functie en dat die eisen consequent worden toegepast.
4. Het risico dat beeldvorming belangrijker wordt dan de inhoud
Een zakelijke leaseauto zegt op zichzelf niets over iemands vakbekwaamheid, collegialiteit of geschiktheid voor een functie.
Wanneer zo'n auto aanleiding vormt om mogelijke jaloezie te vrezen, verschuift de aandacht van de professionele bijdrage van een kandidaat naar de indruk die hij op anderen zou kunnen maken.
Kritisch punt: een organisatie moet medewerkers beoordelen op hun functioneren en gedrag, niet op veronderstellingen over hoe collega's op hun persoonlijke omstandigheden zullen reageren.
5. Een gemiste kans om ervaren professionals aan te trekken
Woningcorporaties hebben behoefte aan mensen die hun vak verstaan, zelfstandig kunnen werken en ervaring meebrengen. Dat geldt zeker voor vastgoedbeheer, bewonerszaken, onderhoud en ICT.
Wanneer een geschikte kandidaat afhaakt vanwege een kwestie die niet rechtstreeks met het werk te maken heeft, kan dat wijzen op een gemiste kans.
Kritisch punt: goed werkgeverschap betekent dat organisaties talent aantrekken en behouden door professionele voorwaarden te scheppen, niet door onnodige drempels op te werpen.
6. Bedroevende kwaliteit van ad-interim-HR-personeel
Ook mijn ervaringen met de kwaliteit van ad-interim-HR-personeel bij Ymere zijn ronduit teleurstellend. Van HR-professionals mag je verwachten dat zij beschikken over goede communicatieve vaardigheden, professionele beoordelingscriteria, mensenkennis en het vermogen om zorgvuldig met medewerkers en sollicitanten om te gaan.
Wanneer die kwaliteiten tekortschieten, heeft dat gevolgen voor het vertrouwen in de organisatie, de kwaliteit van personeelsbeslissingen en de manier waarop professionals worden behandeld.
Mijn ervaringen hebben mij bepaald niet overtuigd van de kwaliteit van de HR-aanpak. In combinatie met mijn sollicitatie-ervaring, waarbij ik wel geschikt werd bevonden maar mijn zakelijke leaseauto naar verluidt jaloezie bij collega's zou kunnen opwekken, heeft dit mijn beeld van Ymere als potentiële opdrachtgever bepaald.
Mijn conclusie: op basis van mijn eigen ervaringen is Ymere voor mij een afrader als opdrachtgever. Ik verwacht van een professionele woningcorporatie dat vakbekwaamheid, inhoudelijke argumenten en respectvolle omgang met mensen leidend zijn — niet interne gevoeligheden of gebrekkige HR-besluitvorming.
Zwakke punten 1. Een organisatiecultuur waarin gelijkheid kennelijk belangrijker kan zijn dan professionaliteit
2. Het risico dat interne verhoudingen zwaarder wegen dan kwaliteit
3. Een gebrek aan transparantie in de besluitvorming
4. Het risico dat beeldvorming belangrijker wordt dan de inhoud
5. Een gemiste kans om ervaren professionals aan te trekken
6. Bedroevende kwaliteit van ad-interim-HR-personeel
Dudok Wonen: mooie woorden over leefbaarheid, maar waar blijft de daadwerkelijke verantwoordelijkheid?
Mijn ervaring met Dudok Wonen roept ernstige vragen op over de betrokkenheid bij bewoners, de aanpak van langdurige woonoverlast en het vermogen om kritisch naar het eigen functioneren te kijken.
Een schrijnend voorbeeld is het Nesciohof in Naarden. Bewoners hebben hier jarenlang, volgens mijn ervaringen en waarnemingen, te maken gehad met ernstige vormen van overlast. Meer dan tien jaar lang bepaalde een buurtsituatie mede het woongenot van omwonenden, zonder dat er naar mijn oordeel voldoende effectieve actie werd ondernomen om de leefbaarheid structureel te herstellen.
Zo was er een bewoner die ik beschouw als een witteboordencrimineel en die volgens mijn waarneming betrokken was bij drugshandel. Daarnaast was er een buurtbewoner die zijn eigen tuin leek te beschouwen als een werkplaats voor brommers, scooters en buitenboordmotoren. Het sleutelen aan deze voertuigen bracht onder meer hinderlijke geluiden en uitlaatgassen met zich mee.
Hoe kan het dat bewoners jarenlang met dergelijke situaties moeten leven, terwijl een woningcorporatie juist een belangrijke verantwoordelijkheid heeft voor een veilige, leefbare woonomgeving?
Wat mij vooral tegenstaat, is het gebrek aan zichtbare daadkracht en oprechte belangstelling voor de bewoners die met de gevolgen worden geconfronteerd. Wie jarenlang overlast ervaart, heeft weinig aan mooie woorden, beleidsdocumenten of algemene verwijzingen naar leefbaarheid. Bewoners verwachten dat hun klachten serieus worden genomen, dat er wordt doorgevraagd en dat er daadwerkelijk wordt gewerkt aan oplossingen.
Daarbij mis ik zelfreflectie. Is er bij Dudok Wonen ooit serieus geëvalueerd waarom bepaalde overlastsituaties zo lang konden voortduren? Is er onderzocht wat eerdere interventies hebben opgeleverd, waar de aanpak tekortgeschoten is en wat de organisatie daarvan heeft geleerd?
Een woningcorporatie zou niet alleen kritisch moeten kijken naar het gedrag van huurders, maar ook naar haar eigen handelen en nalaten.
Leefbaarheid is geen marketingterm. Het is iets wat bewoners iedere dag moeten kunnen ervaren.
Het is wrang dat een woonomgeving soms pas weer de kans lijkt te krijgen om tot bloei te komen wanneer langdurige overlastgevers uiteindelijk vertrekken. Dat roept de vraag op waarom het herstel van de leefbaarheid zo lang op zich heeft moeten laten wachten.
Mijn boodschap aan Dudok Wonen is daarom helder: neem bewoners serieus, handel voortvarend bij structurele overlast en durf ook de hand in eigen boezem te steken. Niet pas wanneer de problemen vanzelf verdwijnen, maar juist wanneer bewoners jarenlang aan de bel trekken.
Bewoners verdienen meer dan een woning. Ze verdienen een verhuurder die zich daadwerkelijk verantwoordelijk toont voor de leefbaarheid van hun woonomgeving.
Dudok Wonen zou zich eens moeten afvragen of de eigen praktijk voldoende aansluit bij die verantwoordelijkheid.
Zwakke punten 1. Onvoldoende daadkracht bij langdurige woonoverlast
2. Te weinig zichtbare belangstelling voor gedupeerde bewoners
3. Gebrek aan zelfreflectie en lerend vermogen
4. Onvoldoende aandacht voor de leefbaarheid op de lange termijn
5. Een mogelijk verschil tussen beleid en praktijk
De website van Talis en de wijze waarop ze zich in de media voordoen kun je vergelijken met een valse Chinese webshop. Je denkt dat je met een nette zaak te maken hebt, besteld iets en dan krijg je na weken een flutartikel thuisgestuurd. Wat er heel anders uitziet dan je dacht te bestellen.
Wees gewaarschuwd! Het gaat niet om huurders en leefbaarheid enkel om geld.
Deze woningcorporatie doet niets aan overlast. Zoals ik bij vele reacties lees: Talis draait alles om!!!
Het is absurd omdat niets is wat het lijkt. Als je het traject in gaat om voor je woongenot op te komen dan kom je van een koude kermis thuis.
het is zelfs zo dat als je keurig de adviezen van hun website en het juridisch loket volgt Talis je daar op afrekent. Zoals ik bij anderen hieronder lees laster gaat inwinnen. Wat asociale huurders beweren worden feiten genoemd.
Heb je de pech dat er meerdere asociale huurders om je heen komen wonen en meld je vaker, dan ben je de pineut. Beweren ze dat er met jou iets loos is terwijl je leefbaarheid belangrijk vindt. en fijn en veiligmwilt wonen.
Er staat dat je de meld en herstel app kunt gebruiken voor leefbaarheid. Hahahaha, als je dat doet gaan asociale huurders je vals beschuldigen. Wat die beweren is altijd waar bij Talis
Niets is wat het lijkt bij Talis.
Ze vinden huuders die overlast melden lastig. En de wijkadviseurs zijn net zo asociaal als huurders die je omgeving onveilig maken en bevuilen. Die liegen dat het barst en misleiden jan en alleman.
Ga niet bij Talis huren, niets wat op de website staat of in de media komt overeen met de dagelijkse gang van zaken. Ambtenaren trappen er ook in. Die hebben geen idee.
De melder is lastig en van klachten is Talis ook niet gediend. Alle verantwoordleijkheid voor leefbaarheid leggen ze buiten zichzelf.
Ze pamperen criminelen en andere aso's. Zij mogen je belasteren.
Sterke punten GEEN
Zwakke punten VALS, WOORDEN KOMEN NIET OVEREEN MET DE DADEN, THEORIE KOMT NIET OVeREEN MET DE PRAKTIJK, LEUGENAARS, GEWETENLOOS
Er kwam in de aangepaste woning een deels rolstoelafhankelijke huurster wonen die de gemeenste mens is die ik ken. Ze kreeg direct een conflict met haar naaste buren, lieve, sociale, spirituele mensen. Tien keer belde ze bij mij aan omdat ze de button van de automatische algemene deur vergat. Ik gaf aan dat ik die niet meer voor haar ga openen omdat ze de button dan blijft vergeten (en zelfstandig moet kunnen wonen). Ze belde niet meer aan doch ging mij tientallen keren in de algemene hal, waar ik doorheen moet om mijn appartement via de voordeur te verlaten, aanklampen/claimen en zat dan helemaal vol over haar buren. Driemaal vroeg ze of ik in haar appartement wilde luisteren naar hun vermeende overlast. Ze zouden haar willen weg jagen. Er was geen overlast en het is precies andersom. Zij wilt hen wegjagen!
Er werd door haar met een stalen gezicht verschillende valse beschuldigingen geuit over haar buren. Ze bleef me aanklampen in de hal en noemde zich iedere keer heldervoelend. Als ze niet vol zat over haar buren dan was het over andere huurders. Geroddel en achterklap. In de hele straat had ze haar buren zwart gemaakt. Allen namen afstand echter ik kon dat niet omdat ik bij haar in het appartementendeel/portiek woonde. Iedere keer klaagde ze tegen me over haar buren en ik gaf aan dat ze niet bij mij doch bij Talis moet zijn. Nadat ze weer ernstige valse beschuldigingen over haar buren had geuit stelde ik mijn grenzen. Vanaf die dag werd ik, net zoals bij haar buren, dagelijks jarenlang getreiterd.
Er werd dagelijks uur na uur op een willekeurig moment daarvan een paar minuten luid muziek gedraaid waarbij ze toonladders zong en haar tuin in liep. Als haar buren of ik in onze tuin zaten, pleegde ze fictieve telefoontjes, luisterde gesprekken af en van de flarden die ze opving maakte ze verhalen die totaal niet kloppen. Bij iedere deur die we open maakte meldde ze zich vanuit haar tuin of slaapkamer met een geacteerde kuch. Een vorm van belaging. Dit bleef ze bij ons dag na dag, jaar na jaar doen. Terwijl we het negeerden en dus niet voeden. We gingen ons aanpassen door niet meer in de tuin te zitten. Haar buren kregen een brief met valse beschuldigingen van haar waar ze zeer ontdaan van waren. Ze deden in 2017 een overlastmelding bij Talis. De wijkadviseur trad slap op en de treiteraarster werd uitgenodigd op kantoor. Daar gaf ze aan niets met hen te maken wil hebben en geen buurtbemiddeling wilt. Thuisgekomen ging ze weer door met treiteren. En gebeden prevelen in haar tuin waarbij ze de namen van haar buren noemde. Ziekelijk obsessief is ze met omwonenden bezig. Dan nog al die rituelen van haar! Iedereen heeft zwarte energie en dat moet mbv wierook gereinigd worden. Ik ben getuige van de schreeuwerige tirade die haar buurvrouw, die terminaal was en thuis wilde sterven, over zich heen kreeg toen ze vroeg om te stoppen met uur na uur ineens luid muziek te draaien. Dat wilde ze niet, ze ging door met treiteren.
Toen de coronapandemie begon hoopte ik bezoekers in mijn tuin te kunnen ontvangen. Ze besloot om wierook te stoken, wetende dat ik daar ziek van wordt. Ik deed pas toen na jaren dagelijkse treiterij, in 2020, een overlastmelding. Ze stopte toen een wijkbeheerder optrad met wierook stoken echter hij deed niets aan de andere treiterij. Die ging ze uitbreiden door zodra ik iets in de prullenbak gooide, ze ook geacteerd ging kuchen, ook als ik mijn slaapkamerraam opende als ik naar bed ging. Ze zit dan op je huid, je hebt geen privacy meer. Net zoals velen tijdens de coronapandemie werden er voor mij meer pakketjes afgeleverd. Ik moest dan door de algemene hal naar mijn postvakje en de algemene deur en dan kucht ze altijd zodra ze mij de deur hoort opendoen. Ik liet de pakketjes voortaan bij mijn achterdeur afleveren en daar monteerde ik een postbus voor de krant. En plaatste mijn fiets daar. Zodat ik afstand had. Tevens liep ik al jaren meestal buitenom om in de algemene hal mijn postvakje te openen. Wat kun je als huurder nog meer doen?
Ik had buurtbemiddeling gecontacteerd echter de vrijwilligers mochten niet werken vanwege de coronamaatregelen. Toen ze dat wel weer mochten vond de coördinatrice dat niet nodig omdat het averechts zou kunnen werken. Ze was gestopt met wierook stoken en zou daarmee weer kunnen beginnen.
Er werd een leefbaarheidsonderzoek gedaan door Leijten en van Hoek. Er waren in het appartementendeel in 2021 over twee andere huurders door meerdere omwonenden overlast gemeld. De treiteraarster kreeg een podium om valse beschuldigingen over haar slachtoffers te maken. Dat kan ze met een stalen gezicht doen. “Mij geloven ze wel hoor, ik zit in een rolstoel, en er zijn niet veel aangepaste woningen, ik hoef niet gauw weg”, zei ze tegen me. Ik kreeg van Leijten en van Hoek niet de gelegenheid om over de actuele overlast te praten. Hij overviel me met vragen over oud huurders die er allang niet meer woonden (context is dat ik 10 maanden geen nachtrust had).
Ik werd n.a.v. dat leefbaarheidsonderzoek de overlastgever van het appartementendeel genoemd door de wijkadviseur. Ik wist werkelijk niet wat ik las. Alles wat omgedraaid kon worden was omgedraaid! Terwijl ik als enige huurder geen algemene ruimte hoefde te betreden om mijn appartement in te kunnen. En afstand had van de overige huurders en op mezelf woon. Ik verdenk deze treiteraarster van valse beschuldigingen over mij. Leijten en van Hoek doet niet aan hoor en wederhoor en waarheidsvinding. En prikt er niet doorheen. En ik verdenk de dealer die 10 maanden lang mijn nachtrust onthield. Zij kreeg van Leijten en van Hoek ook de gelegenheid om de huurders die haar geluidsoverlast hadden gemeld te belasteren.
Omgekeerde wereld noemde de wijkagent het. Mijn vertrouwen is in het diepste van mijn wezen beschaamd. De fundering van mijn emotionele veiligheid is geraakt.
Het had geen zin om een advocaat in te schakelen. De wijkadviseur van Talis besloot om te liegen over van alles en nog wat. Ik zou en moest de overlastgever worden genoemd. Terwijl ik getraumatiseerd raakte, want dat is 10 maanden geen nachtrust. En overdag treiterij. Het psychische geweld van de wijkadviseur is nog veel traumatischer. Daar heb ik nu nog last van! Nogmaals, mijn vertrouwen is in het diepste van mijn wezen beschaamd. Mijn basisveiligheid is aangetast.
Na mijn verhuizing is de treiteraarster haar bovenbuurman gaan treiteren en vals beschuldigingen. Weer werd ze door Talis geloofd. Tevens vertelde een huurster me dat ze al dat gekuch had gehoord en haar regelmatig in de struiken haar buren had zien afluisteren. En na middernacht rituelen doet zoals dansen om een kruis met kaarsen. En ze helemaal niet zo gehandicapt is als het lijkt. Doch dit alles niet aan Leijten en van Hoek had verteld.
Het interesseert Talis niets. Ik had in ruim 22 jaar over 4 verschillende huurders overlast gemeld. Ik was daarmee tot last bij Talis. Ze probeerden mij ook mijn recht te ontnemen om overlast te melden. Deden alsof ik een notoire klager ben. Terwijl ik gezondheidsschade kreeg en door de woonoverlast niet kon werken. De focus ligt op de huurder die meldt, niet op een gemene en grenzeloze huurders die overlast geven.
Zwakke punten Tast je basisveiligheid aan, je zult nooit meer iemand vertrouwen als je meemaakt wat ik bij Talis heb meegemaakt. De integriteit van de wijkadviseurs is ver te zoeken. Je wordt ontmenselijkt.
Na 25 jaar geen problemen is er plots na aanleiding van meldingen Woonpunt zich gaan bemoeien met mijn woonsituatie De benadering en voorstellingen en besluiten zijn mijns insziens niets anders dan nazi praktijken uitgevoerd door Moniek B van Woonpunt sociaal werkster
Als een overlast melding niet helpt dan gaat de wijkadviseur op bezoek bij de overlastgever. Niet bij jou en krijg je een standaardbrief met ontkenning van de overlast.
Verhuis je niet dan moet je een klacht indienen en krijg je ook bezoek van de wijkadviseur. En volgt er een toneelstukje omdat de wijkadviseur het niets uitmaakt dat je overlast hebt. Ze vragen of je wilt verhuizen naar een dorp. Dat is het beleid!!!
Wil je dat niet dan wordt je een vervelende huurder gevonden en gaan ze omwonenden over jou bevragen. Ik zie dat veel reageerders dat laster inwinnen noemen. Daar komt het globaal wel op neer.
De samenleving is individualistisch en in wooncomplexen kennen huurders elkaar niet.
Er wordt met behulp van uitlatingen van omwonenden een heel erg slecht beeld neergezet van jou, weliswaar suggestief, als je blijft opkomen voor je recht. Talis doet aan profilering.
Wat de wijkadviseur ook goed uitkomt is dat je door langdurig gebrek aan rust niet meer helemaal jezelf bent, emoties worden misbruikt en dat wordt ook aangewend om jou als een gek neer te zetten. Ben je werkloos geworden door de overlast dan wordt jou niet werken beschouwd als de reden dat je overlast meld. terwijl het andersom is, door overlast werd je overspannen en kon je niet meer werken en kreeg je geen nieuw arbeidscontract.
De wijkadviseur gaat echt niet de situatie vanuit jou kant bekijken! Jij bent vijand nummer 1. Je moet gewoon ophoepelen naar een dorp. En van een wijkagent moet je het niet hebben. Die kennen jou ook alleen maar als je langdurig geen rust hebt in je huis. Hun beleid is ook dat je moet verhuizen. Zo ook de gemeente.
Ik vraag me echt af: Wie denk je wel wie ik ben wijkadviseur Talis?
Ik wil graag sociaal blijven en onderga de overlast lange tijd. Wat wijkadviseur Talis, is jou beeldvorming over mij? Ik heb je achterbakse brieven gelezen, wie denk je wel wie ik ben? Waar zie jij me voor aan? Het is pijnlijk te lezen al die citaten van omwonenden over mij waarvan ik de naam niet mag weten. Ik had graag een aangifte van laster willen doen bij de politie.
Ik heb buren die mij totaal niet kennen, hun vooroordelen over mij druipen af van jou achterbakse brief wijkadviseur Talis. ook proef ik er zwartmakerij uit van het wijf dat treitert.
Het blijft gissen wie dergelijke uitlatingen over mij deed. Ik heb zo mijn verdachten. Beweren dat omwonenden problemen met me hebben is een manier dat ik moet ophoepelen. Jij kan dat wijkadviseur, jij kan een huurder die langdurig geen rust heeft in huis dergelijke achterbakse brief toesturen.
Op huisbezoek gaan bij de dader, vervolgens waardeloos onderzoek uitvoeren en mij niet serieus nemen. En een beeld over mij neer zetten van iemand die ik helemaal niet ben.
Dat allemaal omdat ik hoopte op te komen voor woonplezier.
het is bij Talis iedere keer bij iedere huurder die meld weer dezelfde truc. De melder van overlast wegzetten als een gek.
Landelijk wonen in klein dorp
Review over PSB WonenIk schrik van de eerdere review en ben het daar niet mee eens. Ik heb gewoon gordijnen om maar iets te noemen ;-) Ja, het is een kleine club, maar zij maken mogelijk dat ik in een klein dorp kan wonen. Inmiddels ga ik het vijfde jaar in. Ik heb een flinke tuin en heb alle ruimte om me heen.
Recht van overpad is misschien soms wat onhandig omdat mijn directe buren geen eigen voordeur aan de voorzijde hebben, maar dat is iets wat de architect wellicht in al zijn wijsheid bij de bouw in 1973 een goed idee vond. (Zowel de voor- als achterdeur zitten bij ons blok aan de achterkant t.o.v. de straat), blijft erg lastig voor bezoek en bezorgers. Met enige regelmaat kun je op zoek naar je pakketje ergens in de voordeurloze voortuin. Gelukkig wordt dat bij steeds meer woningen in de straat aangepakt. Ook isolatie van de woning in minimaal, maar ik ben niet zo'n koukleum. Dus ja, het is een bijzondere club, maar het blijft ook geven en nemen in het leven mensen!
Sterke punten
Landelijk wonen, kleinschalige organisatie
Zwakke punten
Communicatie en menselijkheid
Zeer teleurstellend!
Review over Staedion⭐ 1 ster – Zeer teleurstellend!
Staedion is in mijn ervaring een woningcorporatie die totaal niet meedenkt met haar huurders. Klachten worden niet serieus opgepakt, duidelijke onderbouwingen blijven uit en er wordt alleen vastgehouden aan hun eigen standpunt. Zelfs na meerdere verzoeken krijg je geen fatsoenlijke uitleg of passende oplossing.
Als huurder voel je je totaal niet gehoord. Slechte communicatie, weinig begrip en absoluut geen klantgerichte houding!
Sterke punten
Zijn er niet.
Zwakke punten
Niet mee denkend.
OMGEKEERDE WERELD
Review over TalisIk ben nu hier ook en wil mijn slechte ervaring met Talis en Leijten en van Hoek kwijt.
Als je alle adviezen volgt over overlast en er zelfs meerdere huurders een schrift bij houden over de overlastgever dan wordt toch alles ontkend. Het is een grote poppenkast en Leijten en van Hoek is doet daar aan mee.
Doe melding bij meldpunt huurders in Nijmegen over Leijten en van Hoek!!!
Ik kreeg van de wijkadviseur van Talis wel bericht over het inschakelen van Leijten en van Hoek echter enkel dat er een onderzoek wordt gedaan door een samenwerkingspartner naar leefbaarheid en beweerd dat die onafhankelijk is. Er werd daarbij geïnsinueerd dat de overlast van de jongere, die beneden mij kwam wonen, de reden was. Meer informatie kreeg ik niet, dus niets was duidelijk gecommuniceerd over de grondslag, hoe groot het woondeel is wat wordt onderzocht, onze rechten en plichten. Niets en dat doet Talis heel bewust.
Ik werd ook overrompeld omdat Paul van Hoek mij vragen stelde over bewoners die allang waren vertrokken. Terwijl ik een jaar niet had geslapen omdat de jongere een omgekeerd leefritme had en ik 's avonds tot zes uur in de ochtend luide gesprekken hoorde en muziek. oordoppen mochten niet baten tegen de herrie. Sprak ik haar daar op aan dan kreeg ik een grote bek en trok ze een onverschillig smoelwerk. Mijn nekharen gingen overeind staan. Ik had geen hoge arousal, was rustig echter van binnen kook ik van woede omdat zij haar gang kan gaan.
Ik brak Paul van Hoek direct af met zijn vragen over bewoners die er niet meer wonen en begon over de jongere. Dat ze uit huis gezet moet worden. Daar kwam hij toch voor?!
Hij maakte ook misbruik van mijn kwetsbaarheid, die niet te zien was aan de buitenkant, eenieder weet dat een jaar niet slapen traumatisch is. Hij ging mij vragen stellen over mijn privéleven en ik brak hem weer af. De klootzak!
De wijze waarop hij je vragen stelt komt niet over als betrokken doch mechanisch.
Ik had destijds een paar keer aangebeld bij de vrouw die beneden de jongere woont en zij kon om andere redenen niet meer slapen door andere herrie van haar. En schreef de overlast ook op in een schrift. Ik kreeg in mijn woning niet mee wat er nog meer gaande was, zij wel doch had op haar beurt minder last van de muziek dan ik.
Zij heeft me de brief laten lezen van de wijkadviseur met de conclusie van het leefbaarheidsonderzoek van Leijten en van Hoek. Zij zou de overlastgever zijn uit het appartementendeel. Dat kan helemaal niet! Zij is sociaal en betrokken bij omwonenden en geeft helemaal geen overlast. Er werd gedaan alsof Leijten en van Hoek speciaal voor haar werd ingeschakeld.
Het rapport van Leijten en van Hoek en de reden van hun inzet wordt dus misbruikt door de wijkadviseurs van Talis. Ik vond dat niet leuk voor haar. De jongere, die bleek te dealen, mocht haar zwartmaken tegen Paul van Hoek en ook de gestoorde, geslepen vrouw in de rolstoel.
Wat discriminerend en oneerlijk is, is dat Paul van Hoek aan haar bij zijn bezoek NIETS heeft gevraagd over de herrie van de jongere. Hij overrompelde haar ook met vragen over bewoners die er niet meer wonen en zij woont van iedereen er het langst. Zij brak hem niet af, was niet opgewassen tegen de klootzak Paul van Hoek, ze was te kwetsbaar, en het hele uur vertelde ze over de talloze bewoners die er niet meer woonden tegen Paul.Niets heeft zij over de herrie van de jongere kunnen vertellen. terwijl ook naar haar de wijkadviseur in een mail had gesuggereerd dat Leijten en van Hoek werd ingeschakeld door d e herrie van de jongere. Aan haar stelde Paul van Hoek ook vragen over haar privéleven. Ik heb daar geen woorden voor! Het is niet relevant omdat het na tien uur rustig moet zijn zodat je kan slapen.
Ik kreeg later de brief met de conclusie van het leefbaarheidsonderzoek, en er was geen erkenning van de overlast die ik een jaar heb gehad. Ik moest respect hebben voor het omgekeerde leefritme van de jongere!
Omdat er van te voren totaal geen uitleg was over het leefbaarheidsonderzoek, de methode blijkt later dat ik bepaalde dingen wel had moeten vertellen. Zij was van ellende verhuisd en ik kwam haar dit jaar tegen nadat ik ook was verhuisd (omdat zij de enige sociale huurder is en er weer een overlastgever kwam en niemand uit mijn omgeving me steunde). Ik vertelde haar hoe gestoord ik de vrouw in de rolstoel vind omdat ik vanaf mijn balkon alles kon zien zoals het afluisteren van haar buren in de struiken, iedereen controleren en dat ze prima kan lopen en misbruik maakt van haar rolstoel. zoals een andere reageerder schreef, zij is niet ongevaarlijk, juist heel gemeen en gestoord. Pas toen realiseerde ik me dat ik had moeten vertellen dat ik meekrijg dat de vrouw in de rolstoel uur na uur treitert. Zij heeft haar hoogstwaarschijnlijk zwart gemaakt naar Paul van Hoek toe. En hij doet dus niet aan hoor en wederhoor en ook niet aan waarheidsvinding zoals meerdere hier schrijven. Die vrouw heeft niet alleen niets over de jongere kunnen vertellen tegen Paul van Hoek, ook niets over d e gemene vrouw in de rolstoel, die prima kan lopen. Paul laat zich door de heks in de rolstoel voorliegen en manipuleren. We noemen haar allemaal een heks omdat ze treitert, liegt en manipuleert. Haar slachtoffers zwart maakt. Ze maakt misbruik van haar rolstoel, en kan prima lopen! Ik hield haar vanaf haar komst wijselijk op afstand!
Zou bewoners meer informatie krijgen over de leefbaarheidsonderzoeken dan zie je het nut in om getuigenis te doen omdat andere huurders ten onrechte door Paul van hoek de overlastgever worden genoemd. Hij wint inderdaad laster in over huurders die een overlastschrift bijhouden. Alhoewel ik hoofdzakelijk zelf van mijn overlast af wilde. Het zijn vage waardeloze leefbaarheidsonderzoeken waarbij huurders worden overrompeld en gediscrimineerd. Op de website van Leijten en van Hoek staat dat iedere bewoner mag praten over de overlast, niet dus! Omdat de vrouw die niets heeft mogen vertellen met een conflict met Talis vertrok, ben ik later ook verhuisd. De moeder van de kinderen die ook had meegedaan aan het leefbaarheidsonderzoek, mag ik niet. Zij is niet betrokken, vroeg de nieuwe overlastgever om verderop te blowen, wetende dat ik er dan meer last van heb. Lekker egoïstisch en dat is de vrouw die ten onrechte de overlastgever werd genoemd juist niet. Talis hoort van te voren duidelijk te communiceren wat de reden is van het leefbaarheidsonderzoek. Dat werd verdraaid. Het is oneerlijk om een sociale huurder de overlastgever te noemen en te eisen dat omwonenden zich moeten schikken naar het omgekeerde leefritme van een jongere die haar omgeving terroriseert.
Zwakke punten
Laat Leijten en van Hoek op discriminerende wijze met vage gronden een waardeloos leefbaarheidsonderzoek doen. Door de laster die ze inwinnen over sociale huurders verhuizen die, en voelen andere huurders zich ook genoodzaakt te verhuizen omdat asociale huurders de overhand nemen.
Goed werk geleverd
Review over ParteonOp dit moment realiseert bouwbedrijf Vet i.s.m. Parteon de renovatie van het complex Duinkerken in Krommenie. Oorspronkelijk was er onder sommige bewoners onrust over deze actie, zelf stond ik ook ook kritisch t.o.v. enkele veranderingen.
Maar nu de renovatie enkele weken verder is wil ik een positieve revieuw geven voor zowel Fa. Vet als Parteon.
Na het lezen van vele negatieve commentaren vind ik dat wat wèl goed gaat ook benoemd mag worden hier.
De werknemers van Vet werken hard en komen afspraken na, zijn niet te beroerd om iets te verplaatsen als dat nodig is en na de werktijd laten ze alles netjes achter. De opzichter is dagelijks aanwezig en bereid om vragen te beantwoorden of problemen op te lossen.
Door Parteon zijn we goed geïnformeerd, er is een contactpersoon voor eventuele vragen. De woning zit inmiddels strak in de verf en zijn o.a. vakkundig en snel voorzien van isolatie, nieuwe deuren en ramen..
Wat mij betreft een pluim voor beide organisaties.
krankzinnig
Review over TalisIk behoor ook tot de groep die getipt werd om hier een review te plaatsen en doe dat elders maarrrrr,
ikzelf ben ruim 30 jaar een tevreden huurders van Talis :)
ik plaats deze review om huurders die het minder goed hebben getroffen een hart onder de riem te steken. Ik heb gewoon mazzel dat ik geen overlast heb gehad al die jaren!
ik heb in mijn omgeving wel gezien hoe twee andere huurders daaraan onderdoor gingen en hoe slecht zij werden behandeld. Dat was toen er een jongvolwassene uit instellingen tussen hen kwam wonen. Ze hadden geen rust meer en deden meldingen, en ik vind de brieven die ze ontvingen krankzinnig. Huurders die jaren rustig huren worden afkerig bejegend. Er werd partij gekozen voor het probleemgeval uit instellingen. De normen en waarden die talis hanteert zijn erg laag, krankzinnig wat deze huurders moesten ondergaan. Ik zag dat ze een veel te hoge arousal kregen. Ze hadden geen moment rust meer en werden gespannen. Hun leven werd van de ene op de andere dag overhoop gehaald. Ze werden helemaal lamgeslagen door de wrede wijkadviseur van Talis.
Ze lieten mij de brieven die ze van de wijkadviseur kregen lezen. Niet normaal! Ondanks dat ik het zelf niet heb meegemaakt kan ik die standaard brieven zelfs nu nog opdreunen: "uit onderzoek blijkt dat er geen overlast is, uw woning is gehorig, leven en laten leven, als uw omgeving u niet bevalt dan adviseer ik u om te verhuizen". Het hele riedeltje kan ik nog steeds opsommen!
Ik zal dat niet vergeten omdat ik alle communicatie naar Talis heb gelezen van deze twee keurige huurders. Ze probeerden op te komen voor hun woongenot, meer niet. En als je dergelijke wrede brieven ontvangt dan doet het psychisch iets met een mens. Ook met mij terwijl ik zelf geen overlast had, zo krankzinnig zijn die brieven. Talis is afkerig naar huurders die voor zichzelf opkomen. Ze hadden het geluk dat het probleemgeval een periode werd opgenomen in een inrichting, dat gaf rust.
In diezelfde periode waren er in de wijk bij meerdere woondelen jong volwassenen uit instellingen geplaatst. Die gaven allemaal overlast. Ik heb toen ook de omwonenden daarvan in een te hoge arousal gezien. Ook zij kregen krankzinnige brieven met het bekende riedeltje. Een wilde de brief aan mij laten lezen echter ik gaf aan dat het niet hoeft en dreunde het riedeltje op. Dat klopte precies met de inhoud van de brief. Een deel van die jongvolwassenen dealt, prostitueert zich en terroriseert de omgeving. Dat moeten omwonenden allemaal normaal vinden van Talis! Terwijl een woning een veilige plek hoort te zijn. Krankzinnig en heel erg om mee te maken!
Zwakke punten
Keurige huurders die aan overlast onder doorgaan krijgen krankzinnige brieven van de wrede wijkadviseur.
WAARSCHUWING
Review over TalisIk wil iedereen WAARSCHUWEN voor Bureau Leijten en van Hoek, ze zijn een verlengstuk van Talis en niet onafhankelijk. De twee medewerkers zijn commerciële cowboys die van Talis geld voor hun leefbaarheidsonderzoek krijgen. Wie betaald bepaald!
WEIGER ALLEN OM MEE TE DOEN, POST BRIEFJES OM ELKAAR IN DE STRAAT TE WAARSCHUWEN om de volgende reden:
De wijkadviseur van Talis laat huurders heel lang creperen door overlast. Om te doen alsof ze je serieus nemen komt er een onderzoek. Je krijgt daar niets van over te horen, ik heb vernomen dat andere huurders WEL van te voren van de wijkadviseur bericht kregen dat er een onderzoek komt naar leefbaarheid. Bij mij stond hij onaangekondigd voor de deur. Ik werd overrompeld.
En bij deze ongelijke behandeling blijft het, concludeerde ik, toen we elkaar allemaal spraken over de commerciële cowboy die alles van je wilt weten, niet. Ik heb ook nog huurders uit andere wijken gesproken over dit bureau. Dus waarschuw ik nu iedereen.
U denkt dat ze voor u komen, ze zijn een verlengstuk van Talis en niet onafhankelijk. Wie betaald bepaald!
Voordat het afwijkende leefbaarheidsonderzoek wordt uitgevoerd heeft talis al bepaald wie de overlastgever genoemd gaat worden. Dus als u overlast heeft gemeld dan hebt u grote kans dat u de overlastgever wordt genoemd. Raar maar waar! Dus wees gewaarschuwd.
U zit in de stress door zeer langdurige overlast en krijgt de illusie dat er eindelijk onderzoek gedaan gaat worden. Dat is niet zo alhoewel de cowboy bij de ene huurder wel luistert naar lawaai en de andere niet.
U denkt dat er over de overlast gesproken gaat worden. ook hierin gaat het verschillend. Er zijn huurders die vragen krijgen over huurders die allang zijn verhuisd. Waardoor er geen tijd was om over de overlast te praten.
u bent kwetsbaar en op gewiekste wijze krijgt u vragen over uw privéleven. Zij zijn daarin getraind, misbruiken hulpverlenerstechnieken, lokken je uit door te doen alsof ze met u te doen hebben. Andere huurders worden niet lastig gevallen over hun privéleven.
als je overlast hebt gemeld dan ben jij niet alleen voor Talis, ook voor Leijten en van Hoek , het probleem. Niet de criminele huurder en andere herrieschoppers en pesters. Zij mogen u zwart maken!
leijten en van hoek worden betaald voor snelle dossiers, en hebben de arrogantie dat ze middels gewiekste bevraging van een uurtje per huurder complexe dossiers kennen.
ze kijken door hun vastgeroeste crisisbril, daar ze beperkte werkervaring hadden voordat ze knuddige leefbaarheidsonderzoeken gingen doen.
wegens gebrek aan werkervaring met langdurig clientcontact laten ze zich manipuleren en voorliegen door asociale huurders die hun omgeving terroriseren.
lugubere huurders die gehandicapt zijn/fysieke beperking hebben worden als ongevaarlijk en eerlijk beschouwd.
ze doen aan profilering, framing, eerroof, en schenden uw goede naam.
de cowboy doet niet aan waarheidsvinding en gaat laster over u inwinnen.
ze bevragen omwonenden over u
Ze zijn niet integer en voeren de gesprekken verschillend uit bij huurders
ze worden verafgood omdat ze jaren knuddige leefbaarheidsonderzoeken uitvoeren zonder onderzoek daarnaar te doen
het is belachelijk omdat ze niet in het hoofd van huurders kunnen kijken en hun verslagen worden misbruikt door de wijkadviseurs
ik lees bij reviews dat de boel door wijkadviseurs wordt omgedraaid, dat doen Leijten en van Hoek dus ook.
ze voeren dus het beleid van Talis uit
de wijkadviseur schermt vervolgens met het verslag van het leefbaarheidsonderzoek, een verslag vol leugens en onwaarheden over u. wat u niet mag lezen vanwege de privacy.
De overlastmelder is lastig, dat weten de mensen die hier reageren allang,
het is bizar dat dankzij deze twee commerciële cowboys keurige huurders het stigma overlastgever krijgen zonder enig bewijs en over de criminele activiteiten van de huurders waarover werd gemeld staat in de brief aan andere omwonenden van de wijkadviseur 'het' was niet aantoonbaar. Waarom kan een keurige huurder zonder enig bewijs enkel op basis van ingewonnen laster wel een overlastgever genoemd worden?
Weiger mee te doen aan dit onderzoek, laat u niet zoals ik overrompelen als ze voor uw deur staan. Besef dat dit niet een normale gang van een leefbaarheidsonderzoek is! Dan krijgen bewoners vooraf uitvoerig bericht over het onderzoek, hoe en wat en in welk woongebied. Zo ook bij de uitslag. Het is geen normaal leefbaarheidsonderzoek, er zit een addertje onder het gras. Het is een manier van Talis om niet te hoeven handhaven en de boel om te kunnen draaien.
Trapt u er toch in , vraag naar ID bewijs
Zorg dat u een getuige heeft, liefst iemand waarvoor ze wel respect hebben, een advocaat, jurist, hulpverlener waarmee Talis samenwerkt (buurtteams volwassenen), jurist van huurteams.
Neem het gesprek stiekem op! ook als u getuige heeft
Wordt er op gewiekste wijze vragen over uw privéleven gesteld stel uw grens en dien een klacht in bij de autoriteit persoonsgegevens. allemaal doen dan wordt er een onderzoek ingesteld naar deze twee commerciële cowboys.
denkt u als u aangeeft dat de wijkadviseur niet optreed dit in het verslag komt te staan? Wie betaald bepaald!
werk niet mee, en als alle huurders dat voortaan doen dan sta je als huurders sterk. er zijn nettere manieren waarmee overlast prima kan worden bewezen. Die zet Talis bewust niet in!
vaarwel!
Sterke punten
geen
Zwakke punten
waarschuwing voor de commerciële cowboys Leijten en van Hoek, wie betaald bepaald! Ze zijn een verlengstuk van Talis en willen alles over je privéleven weten. Winnen laster over je in bij omwonenden die overlast geven of pesten, om de boel om te kunnen draaien, zonder feiten, bizar!
verhuurconsulente onwetend
Review over Talisik heb goede ervaring met talis bij overlast, omdat een buur slechte ervaring heeft ging ik direct naar kantoor en mocht de wijkadviseur spreken. Ze bood me aan om een camera in de algemene ruimten te hangen omdat er op mijn voordeur was getrapt. Ik wilde dat niet omdat het werd aangekondigd en ik bang was voor verdere escalatie. Ik werd wel serieus genomen, alles wat ik zei werd geloofd. Een buur verderop in de buurt niet, wat zij meemaakte was veel erger en bij haar bood de wijkadviseur dat niet aan. heel vreemd alhoewel zij zich flink houd t en ik heel goed kan verwoorden, dramatisch doe. het blijft raar hetgeen wat zij meemaakte, dat was veel erger en zij had de camera niet geweigerd. dat werd haar door dezelfde wijkadviseur niet aangeboden?! terwijl ik haar jaren ken en ze eerlijk is
waar ik wel problemen mee kreeg is de verhuurconsulente. ik heb chronische ziekten waardoor ik niet kan werken en uitkeringsgerechtigde ben en last had van lawaaierige schoolgaande kinderen. Ik kreeg hulp bij dienst sociale zaken om met bemiddeling te verhuizen naar een rustige omgeving. Omdat de verhuurconsulente niet weet of ergens overlast is, hoe een wijk is, moest ik in een jaar driemaal verhuizen!!! De appartementen die mij werden aangeboden waren helemaal niet rustig en goed voor mijn ziekten. Nu woon ik eindelijk al een tijd goed, het was wel een heel gedoe en koste extra bijzondere bijstand.
mijn oud buur kreeg van veel meer nieuwe omwonenden last en heeft een zwaar leven. Talis heeft voor haar niets gedaan. terwijl ze lief en sociaal is, zij werd vanwege haar meldingen de overlastgever genoemd. En hoe? door lasterpraat van een pestkop. Ik vind dat heel erg omdat het een hele lieve vrouw is die geen vlieg kwaad doet. het blijft vreemd dat talis haar kant van het verhaal niet wil horen, haar niet serieus neemt. en dit hoor ik vaker van andere huurders.
sinds mijn verhuizing heb ik met haar geen contact meer, ik hoorde wel dat ze het nog veel zwaarder kreeg en het stigma haar diep heef t gekwetst.
Sterke punten
bij mij werd aangeboden camera in algemene ruimte te plaatsen!
Zwakke punten
Bij ander werd niet aangeboden om een camera te plaatsen terwijl diegene veel zwaarder heeft, verhuurconsulente weet niet waar een rustige leefomgeving is en of er overlast is waardoor je mbv bemiddeling moeizaam op de juiste plek komt.
Absoluut geen uitblinkers!
Review over De WoningraatDe Woningraat is absoluut geen uitblinker onder de woningcorporaties. De Manager Bedrijfsvoering en de Teamleider Afdeling Wonen, weten van elkaar niet hoe de processen lopen. En de Medewerker Reparatieverzoekenn zat er tussen. Die werd gemangeld. Na mijn afscheid werd er een Bedrijfsadviseur aangesteld. Vreemde organisatie.
Zwakke punten
1. Klachtenafhandeling en communicatie
2. Huurders onvoldoende betrekken bij besluitvorming
3. Te weinig denken vanuit het perspectief van de huurder
4.Beperkte toegankelijkheid voor huurders
5. Kwetsbaarheid door de beperkte organisatieomvang
Geen schoonmaak Stadswachter
Review over WooninIeder jaar een nieuw bedrijf. Ieder jaar meer moeten betalen voor schoonmaak. En ja afgelopen vrijdag en vrijdag ervoor zijn ze dus weer niet geweest om schoon te maken.
Sterke punten
servicekosten verhogen
Zwakke punten
schoonmaak
Probleem? Je wordt afgewimpeld
Review over WoonpuntEen buur die (volgens andere bewoners) al 10 jaar overlast aan het bezorgen is wordt nog steeds niks mee gedaan. Een medewerker, die toen we naar de woning kwamen kijken, verrast was dat er geschreeuw te horen was en zei dat dit nooit gebeurde. (10 jaar al bezig.) Na meerdere klachten wordt er gezegd om een logboekje bij te houden waar vervolgens nooit wat mee gedaan wordt.
Daarbij, leidingen die zo slecht gelegd zijn dat er vaak overstromingen en/of water problemen zijn. Wanneer je ze probeert te contacteren tijdens openingsuren, is er niemand beschikbaar en zegt het automatische bericht dat ze gesloten zijn en om terug te bellen tijdens hun openingsuren, terwijl je op een werkdag tijdens openings uren belt. Zelfde geld voor het spoednummer, nu 2x moeten bellen en beide keren niemand te pakken gekregen.
Dan probeer je zelf de problemen op te lossen omdat je niemand van woonpunt te pakken krijgt, en is het onduidelijk welk nummer je wel en niet kan bellen. Doordat woonpunt niet opnam via het normale nummer evenals het spoednummer hebben we blijkbaar net het verkeerde regionaal riool service nummer gebeld waardoor we uit eigen zak 270 euro hebben moeten betalen voor een kraan die in meer dan 5 jaar niet ontkalkt was. (We wonen hier net 1.5 jaar.) De rioolservice zei dat dit vaker gebeurde en woonpunt dit meestal gewoon vergoedt.
Wij braaf woonpunt meerdere keren contacteren of we een vergoeding kunnen krijgen maar iedereen keer spreken ze zichzelf vij van verantwoordelijkheid omdat wij het nummer hebben gebeld dat niet met hun samenwerkt. Ookal was de enige reden dat we dit moesten doen omdat zij niet beschikbaar waren via het normale nummer EN het spoednummer.
Werkelijk schandalig hoe dit bedrijf hun huurders behandeld, zeker met de hoofdprijs die je voor de koude huur moet betalen. Geen respect en geen fatsoen. Ik raad iedereen daarom ook aan om, als het mogelijk is door dit huizentekort, vooral NIET een woning bij woonpunt te nemen.
Sterke punten
Geen
Zwakke punten
Alles
extreme vertraging renovatie
Review over TalisWij behoren ook tot de groep die van een lid te horen kregen dat je op deze vergelijkingssite een ervaring over Talis kan plaatsen. Het ontploft net niet hier! En wij doen dat ook vanuit het andere ip adres met een mailadres wat niet bij Talis bekend is. Je weet niet wie hier achter zit, verzoek om reacties te verwijderen wordt niet gedaan zien we.
Onze ervaring met de technische afdeling is negatief. De woningen zouden worden verduurzaamd en de tijd die er voor stond werd drie keer zoveel. Logistiek ging van alles mis en technisch ook. Talloze dagen moesten we reserveren voor werkzaamheden. Door miscommunicatie van de aannemer, de uitvoerders, gebrekkige samenwerking met onderaannemers en anderen, liep alles in de soep. De schilders kwamen terwijl het timmerwerk nog moest worden gedaan. De coördinatie was een ramp evenals de communicatie met ons. Wij moesten heel veel vakantiedagen opnemen! En dat boeit Talis niets.
We hebben ons met nagenoeg de hele straat verenigd. Omdat Talis aan machtsmisbruik doet durfde niet iedere huurder onze brieven aan Talis te ondertekenen. Talis creëert al jaren angst bij mondige huurders. Het maakt Talis niet uit of dat je jurist bent, ambtenaar of een hoogbejaarde pensionado. We zijn lastige huurders voor hen omdat we voor onszelf proberen op te komen. Wij kregen ook idiote achterbakse brieven met gelieg en gedraai.
Talis houdt huurders verantwoordelijk voor eigen falen of dat van samenwerkingspartners. Alle verantwoordelijkheid wordt op kinderachtige wijze afgeschoven door Talis. Ook als een renovatie dramatisch verloopt. Fouten toegeven doet de technische dienst niet!
Uiteraard kennen we als huurders van Talis ook verhalen van huurders die overlast melden en waarbij de boel wordt omgedraaid. Het komt op het volgende neer:
Talis doet er alles aan om niet te handhaven bij overlast. De procedure om hardnekkige (criminele) overlastgevers uit huis te plaatsen duurt erg lang en kost Talis veel geld. Ze willen dat de huurder die meldt verhuisd naar een dorp. Handhaven doet Talis niet, zo ook de politie en dit wordt beheersbaar genoemd. Het is pappen en nat houden wat ze doen.
De huurder die het zwaarste lijdt onder overlast of het mondigste is wordt tot zondebok verkozen en de overlastgever genoemd. Alles wat ze zeggen of doen wordt tegen hen gebruikt. En inderdaad ook middels het inwinnen van laster over hen. En zonder feitelijke bewijslast worden zij de overlastgever genoemd. In de achterbakse brieven van de wijkadviseurs (meerdere gelezen van wijkgenoten) wordt standaard geschreven dat buurtgenoten moeite met hen hebben of gelogen over de inhoud van hun dossier om hen op deze wijze tot een verhuizing te doen bewegen. Hun dossier willen ze spoedig mogelijk sluiten. Het gaat de wijkadviseurs enkel om scoren. Ze gaan manipulatief te werk en plegen psychisch geweld. Het is heel erg onrechtvaardig omdat de huurder die heeft gemeld feitelijk geen stem heeft en monddood wordt gemaakt. En het is minstens zo dubieus dat de Nijmeegse politiek hun ogen daar voor sluit.
Pikken huurders het niet en blijven ze opkomen voor hun recht dan krijgen ze een negatieve verhuurdersverklaring. Zo worden ze onderdrukt en moeten ze de overlast (door criminele huurders/pestkoppen) tolereren. En durven andere huurders niet meer voor zichzelf meer op te komen.
Trump en Poetin zijn er niets bij!
Sterke punten
geen
Zwakke punten
verantwoordelijkheid voor eigen falen bij huurder leggen, miscommunicatie, huurders monddood maken, geen menselijke maat
narcistische organisatie
Review over TalisAls reactie op leugenares, draaikont wil ik na ruim tien jaar radiostilte en na tip kennis iets kwijt over Talis. Met een voor Talis onbekend mailadres en tevens niet mijn eigen IP adres. Tip voor iedereen!
Talis is een narcistische organisatie waarvan de wijkadviseurs jou geestelijk mishandelen.
Ik heb complexe, meervoudige chronische PTSS en ben onder behandeling bij het CWZ. Na mijn scheiding, van een narcistische man, die in de politiek zat (zoals veel narcisten en andere beleidsmakers), werd ik klant bij Talis. En kwam naast een asociaal gezin te wonen. Er werd tijdens mijn verhuizing overdag een gaatje in de muur geboord om een schilderij op te hangen. En de ellende met mijn buren begon.
Ik ga het niet allemaal oprakelen echter wil kwijt dat een brief van mijn psychiater totaal niet serieus werd genomen door de wijkadviseur van Talis. Als je niet onder behandeling bij de organisaties waarmee Talis een contract heeft dan val je sowieso niet onder de kwetsbare huurders. Absurd!
Talis gaat partijdig met overlast om en terwijl je lijdt kiezen ze voor de weg van de minste weerstand.
Ik walg van Talis en heb destijds heel veel verhalen gehoord van huurders die allemaal tegen dezelfde muur hun overlastmelding deden. Ze gaan je framen en doen aan profilering. Ze tasten je goede naam aan.
Ik ben blij dat ik al jaren elders huur. Kotsmisselijk werd ik van de manier waarop Talis me behandelde. En ook van de verhalen van andere huurders die globaal dezelfde strekking hebben.
Ik wil iedere huurder die niet serieus wordt genomen door Talis sterkte toewensen!
Tot de dag van vandaag kijken de bestuurders van Nijmegen weg. Of dat je nou intimiderende of pestende buur hebt. Iedere keer weer wegen de leugens van een asociale leugenaar het zwaarste.
Talis doet aan gashlighting en DARVO.
Sterke punten
heeft Talis niet
Zwakke punten
Gashlighting, DARVO, narcistische mishandeling, machtsmisbruik, onderdrukking, inhumaan,
Verwijder a.u.b. mijn reacties
Review over TalisGeachte redactie,
Ik verzoek jullie vriendelijk doch dringend om mijn reacties te verwijderen.
Ik krijg tot nu toe van jullie een link en het enige wat ik daarmee kan is mijn verzoek om mijn reacties te verwijderen, verwijderen.
Nogmaals: graag alle reacties van M.Queen verwijderen
M.Queen
LEUGENARES, DRAAIKONT
Review over TalisHey mensen,
Ik ben client van de instanties waarmee Talis samenwerkt en vang ook bot.
Rust, regelmaat en reinheid zijn voor mij van groot belang.
Mijn psychotherapeute van propersona had in 2021 de wijkadviseur gesproken.
En ook tegen haar werd er gelogen en gedraaid.
Onlangs kwam mij ter ore dat deze leugenares, W.Pee, secretaris is van The Walk of the Wisdom!
Dus hier mijn ervaring. Wat doet W. Pee zich toch eerlijk en puur voor.
Ze heeft geen empathie voor een huurder.
Mijn psychotherapeute beweerd dat je van Talis niet kan winnen
De wijkadviseurs zijn achterbaks, draaien, liegen en hebben voor niemand respect
Zwakke punten
LIEGEN, DRAAIEN, ACHTERBAKS IN BESTUREN VAN ORGANISATIES WAARVAN DEELNEMERS EERLIJKHEID EN ZUIVERHEID SUPERBELANGRIJK VINDEN
meten met twee maten
Review over TalisIk haak aan bij Astrid
Als huurder krijg je te horen, ook van de politie, dat criminaliteit in de huurwoning moeilijk te bewijzen is.
"Het" is niet aantoonbaar wordt er dan door wijkadviseurs geschreven.
Zonder enig bewijs worden huurders die overlast hebben gemeld op basis van laster een overlastgever genoemd! Die laster is afkomstig van: de criminele huurders.
Dat kan dan wel bij Talis, huurders zonder bewijs een overlastgever noemen op basis van laster
De melders zijn een last voor Talis, daar willen ze vanaf.
Sterke punten
niets
Zwakke punten
lasterpraat is rode draad om huurders die overlast melden de overlastgever te noemen, zonder bewijslast, zonder hoor en wederhoor, zonder bewijslast
Garage
Review over Omnia WonenZeer teleurstellende ervaring met Omnia Wonen
Wij huren al jarenlang een woning van Omnia Wonen en wachten inmiddels al zo’n twintig jaar op de mogelijkheid om een garage in onze straat te huren.
Jaren geleden werd ons verteld dat er een wachtlijst voor de garages was en dat we ons daarvoor konden inschrijven. Dat hebben we gedaan, in de verwachting dat we op een dag aan de beurt zouden komen.
Vorige week zag ik dat er recht tegenover onze woning een garage vrijkomt. Na al die jaren dacht ik: misschien maken we nu eindelijk eens kans. Daarom nam ik contact op met Omnia Wonen. Tot mijn grote verbazing kreeg ik van een medewerker te horen dat er nooit een wachtlijst heeft bestaan.
Toen ik aangaf dat dit niet klopte met wat ons destijds was verteld, reageerde de medewerker door te zeggen dat ik hem voor leugenaar uitmaakte. Vervolgens dreigde hij het gesprek te beëindigen. Ik was hier ontzettend van overstuur. Ik belde met een normale, oprechte vraag en bleef achter met een zeer naar gevoel.
Wat het extra wrang maakt, is dat er nog geen twee maanden geleden een gezin in onze straat is komen wonen en dat zij wél een garage hebben gekregen. Als verklaring werd gegeven dat de garage bij de woning op Funda vermeld stond. Voor zover wij weten, is dat in onze straat nooit eerder op deze manier gebeurd. Dat roept bij ons vanzelfsprekend vragen op over de manier waarop garages worden toegewezen.
Het gaat mij niet alleen om die garage. Het gaat vooral om de manier waarop wij als huurders worden behandeld. Als je jarenlang in de veronderstelling bent dat je op een wachtlijst staat, omdat je dat destijds zo is verteld, dan is het ontzettend frustrerend om na twintig jaar te horen dat die wachtlijst nooit heeft bestaan. En al helemaal als je vervolgens niet serieus wordt genomen wanneer je daar vragen over stelt.
Ik vind het bijzonder jammer dat de menselijke maat en respectvolle communicatie in mijn ervaring zo ver te zoeken zijn. Je verwacht van een woningcorporatie dat zij eerlijk, duidelijk en respectvol met haar huurders omgaat. Helaas heb ik dat in deze situatie totaal niet zo ervaren.
Twintig jaar wachten, vertrouwen op wat je wordt verteld en vervolgens op deze manier te woord worden gestaan: dat doet iets met een mens. Ik hoop dat Omnia Wonen deze ervaring serieus neemt en eens kritisch kijkt naar zowel de communicatie met huurders als de manier waarop garages worden toegewezen.
Een huurder verdient eerlijkheid, duidelijkheid en respect. Helaas heb ik dat bij dit contact met Omnia Wonen niet ervaren.
Sterke punten
Geen
Zwakke punten
Onvriendelijk en niet eerlijk
Onprofessioneel Woonin
Review over Woonin# WOONIN: EEN WONINGCORPORATIE DIE ZICHZELF EENS ACHTER DE OREN MOET KRABBEN
### Mooie woorden over maatschappelijke verantwoordelijkheid, maar hoe zit het met de menselijke maat? Een kritische blik op de omgang met huurders, medewerkers én sollicitanten.
Woningcorporaties hebben een bijzondere maatschappelijke verantwoordelijkheid. Ze beheren niet zomaar vastgoed. Ze beheren woningen die voor mensen hun thuis vormen. Ze hebben te maken met huurders die afhankelijk zijn van betaalbare huisvesting, bewoners die met onderhoudsproblemen kampen en mensen die erop moeten kunnen vertrouwen dat hun verhuurder verantwoordelijkheid neemt.
Daarnaast zijn woningcorporaties werkgevers. Ze hebben medewerkers nodig die zich iedere dag inzetten voor huurders en de leefbaarheid van wijken. En ze hebben sollicitanten nodig die hun kennis, ervaring en vakmanschap willen inzetten om de organisatie verder te helpen.
Juist daarom mag je van een maatschappelijke organisatie als Woonin meer verwachten dan mooie woorden over betrokkenheid, dienstverlening, inclusiviteit en goed werkgeverschap.
**Want hoe geloofwaardig is een maatschappelijke missie wanneer de menselijke maat mogelijk juist uit het oog wordt verloren in de dagelijkse omgang met de mensen voor wie de organisatie bestaat?**
Dat is de vraag die Woonin zichzelf eens serieus zou moeten stellen.
## 1. DE HUURDER: MENS OF DOSSIERNUMMER?
Voor huurders draait het niet om beleidsnota's, strategische doelstellingen of fraai geformuleerde jaarverslagen. Het draait om een woning die op orde is, een reparatie die daadwerkelijk wordt uitgevoerd, een klacht die serieus wordt genomen en een medewerker die verantwoordelijkheid durft te nemen.
Wie iedere maand huur betaalt, mag verwachten dat een woningcorporatie bereikbaar is, duidelijk communiceert en problemen voortvarend aanpakt.
Natuurlijk heeft iedere grote organisatie te maken met werkdruk, beperkte middelen en ingewikkelde dossiers. Maar dat ontslaat een woningcorporatie niet van haar verantwoordelijkheid tegenover de mensen die van haar afhankelijk zijn.
Wanneer huurders van het kastje naar de muur worden gestuurd, afspraken niet worden nagekomen of klachten verzanden in bureaucratie, ontstaat een fundamenteel probleem.
Dan dreigt het proces belangrijker te worden dan de oplossing. Dan lijkt het administratief afsluiten van een dossier belangrijker dan het daadwerkelijk helpen van een huurder.
En precies daar gaat het mis.
Een woningcorporatie moet zich niet uitsluitend afvragen hoeveel woningen zij beheert, hoeveel processen zij heeft geoptimaliseerd of welke doelstellingen zij heeft behaald.
De belangrijkste vraag is: **hoe ervaren huurders de dienstverlening en neemt de organisatie daadwerkelijk verantwoordelijkheid wanneer er iets fout gaat?**
Een woning is een thuis. Geen administratief dossier dat zo snel mogelijk moet worden afgesloten.
Wie een maatschappelijke taak vervult, moet ook bereid zijn de ongemakkelijke verhalen achter de voordeur serieus te nemen.
## 2. DE MEDEWERKER: GOED WERKGEVERSCHAP OF ALLEEN MAATSCHAPPELIJKE MARKETING?
Een woningcorporatie kan zich naar buiten toe presenteren als een organisatie met hart voor mensen. Maar hoe geloofwaardig is die boodschap wanneer medewerkers onvoldoende ruimte zouden krijgen om hun werk goed te doen?
Medewerkers staan dagelijks tussen beleid en praktijk. Ze krijgen te maken met boze huurders, ingewikkelde woonproblemen, onderhoudskwesties, financiële zorgen en verwachtingen die niet altijd waargemaakt kunnen worden.
Dat vraagt om vakmanschap, mensenkennis, professionele ondersteuning en voldoende ruimte om problemen op te lossen.
Een organisatie die haar medewerkers serieus neemt, zorgt daarom voor voldoende ondersteuning, duidelijke verantwoordelijkheden, realistische verwachtingen en een cultuur waarin problemen bespreekbaar zijn.
Dat betekent ook dat leidinggevenden niet uitsluitend naar cijfers en productie zouden moeten kijken, maar oog moeten hebben voor de kwaliteit van het werk en de mensen die dat werk uitvoeren.
Wanneer interne procedures belangrijker worden dan gezond verstand, dreigt een organisatie haar eigen doel voorbij te schieten.
Wanneer medewerkers niet voldoende ruimte ervaren om hun professionele oordeel te gebruiken, kan dat ten koste gaan van hun werkplezier en de dienstverlening aan huurders.
En wanneer medewerkers het gevoel krijgen dat zij problemen vooral administratief moeten afhandelen in plaats van daadwerkelijk oplossen, verdient de organisatiecultuur kritische aandacht.
Ik beweer niet dat dit bij iedere medewerker of ieder team van Woonin speelt. Juist daarom zou de organisatie transparant moeten zijn over hoe zij de ervaringen van haar medewerkers onderzoekt en wat zij met de uitkomsten doet.
**Een sociale woningcorporatie moet niet alleen sociaal zijn voor haar huurders. Zij moet die verantwoordelijkheid ook waarmaken tegenover haar eigen personeel.**
Goed werkgeverschap is geen reclameslogan. Het moet blijken uit de dagelijkse praktijk.
## 3. DE SOLLICITANT: WELKOM BIJ DE VACATURE, MAAR KRIJG JE OOK EEN EERLIJKE KANS?
Misschien wordt de maatschappelijke verantwoordelijkheid van een organisatie nergens zo onderschat als in de manier waarop zij met sollicitanten omgaat.
Een sollicitant investeert tijd, energie en hoop in een mogelijke nieuwe werkplek. Diegene verdiept zich in de organisatie, stelt een sollicitatie samen en probeert duidelijk te maken welke kennis en ervaring hij of zij kan inbrengen.
Een sollicitant met jarenlange relevante werkervaring verdient een serieuze beoordeling op actuele competenties, vakkennis en toegevoegde waarde.
Dat betekent uiteraard niet dat iedere kandidaat recht heeft op een baan. Werkgevers moeten kunnen selecteren en mogen kandidaten afwijzen wanneer anderen beter bij de functie passen.
Maar er is een wezenlijk verschil tussen zorgvuldig selecteren en iemand beoordelen op basis van een verouderd beeld.
Een goede sollicitatieprocedure kijkt naar de mens van vandaag. Naar wat iemand inmiddels heeft geleerd, welke ervaring is opgebouwd en welke mogelijkheden iemand meebrengt.
De vraag is dan ook of Woonin bij iedere sollicitatie voldoende ruimte laat voor die actuele beoordeling.
Wordt werkelijk onderzocht wat een kandidaat kan bijdragen? Wordt relevante ervaring uit vergelijkbare functies op waarde geschat? Wordt een sollicitant eerlijk en respectvol behandeld, ook wanneer de uitkomst een afwijzing is?
Of dreigt een kandidaat soms te worden teruggebracht tot een eerder oordeel, een oud testresultaat of een vooraf vastomlijnd profiel?
**Wie mensen een eerlijke kans wil geven, moet bereid zijn verder te kijken dan het beeld dat ooit van hen is gevormd.**
Een sollicitant is geen nummer. Geen dossier dat eindeloos kan worden heropend. En al helemaal geen mens die zich bij iedere nieuwe sollicitatie opnieuw moet verantwoorden voor een oordeel uit het verleden.
Juist van een maatschappelijke werkgever mag je verwachten dat hij daar zorgvuldig mee omgaat.
## 4. HET ASSESSMENT UIT HET VERLEDEN: WAAROM BLIJFT EEN OUD OORDEEL EEN SOLLICITANT ACHTERVOLGEN?
Hier wordt de kritiek op Woonin concreet.
**Bij een sollicitatie werd teruggegrepen op een assessment dat jaren eerder was afgenomen. Dat roept serieuze vragen op over privacy, zorgvuldigheid en de eerlijke beoordeling van een kandidaat.**
Waarom zou een woningcorporatie bij een nieuwe sollicitatie opnieuw een assessment uit een ver verleden raadplegen? En welke rol speelt zo'n oud testresultaat vervolgens bij de beoordeling van de kandidaat?
Mensen ontwikkelen zich. Ze doen werkervaring op, leren nieuwe vaardigheden, krijgen andere verantwoordelijkheden en kunnen zich professioneel aanzienlijk verder ontwikkelen.
Een assessment is geen levenslang geldig certificaat dat iemands mogelijkheden definitief vastlegt. Het geeft informatie over bepaalde competenties of eigenschappen binnen een specifieke context en op een bepaald moment.
Wie jaren later solliciteert, verdient daarom een beoordeling die recht doet aan zijn of haar actuele kwaliteiten.
Wanneer een werkgever teruggrijpt op oude testresultaten, ontstaat het risico dat een kandidaat niet langer onbevangen wordt beoordeeld. Het verleden kan dan zwaarder gaan wegen dan de werkelijkheid van vandaag.
Dat is niet alleen discutabel vanuit het perspectief van goed werkgeverschap. Het roept ook vragen op over de rechtmatigheid van het bewaren en opnieuw gebruiken van persoonsgegevens.
### PRIVACY IS GEEN VRIJBLIJVENDE BIJZAAK
Assessmentresultaten zijn persoonsgegevens. Het bewaren, raadplegen en gebruiken daarvan moet voldoen aan de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG).
Dat betekent onder meer dat er een geldige grondslag moet zijn voor de verwerking, dat het gebruik verenigbaar moet zijn met de toepasselijke privacyregels en dat persoonsgegevens niet langer mogen worden bewaard dan noodzakelijk.
Het enkele feit dat een organisatie ooit een assessment heeft afgenomen, betekent dus niet automatisch dat zij de resultaten onbeperkt mag bewaren en bij iedere toekomstige sollicitatie opnieuw mag gebruiken.
Daarbij zijn onder andere het oorspronkelijke doel, de bewaartermijn, de informatievoorziening aan de sollicitant en het daadwerkelijke gebruik van de resultaten van belang.
Zonder inzicht in de precieze omstandigheden kan niet zonder meer worden vastgesteld dat Woonin de AVG heeft overtreden. Maar de vragen die deze situatie oproept, zijn volkomen legitiem.
**Waarom waren deze gegevens jaren later nog beschikbaar? Waarom werden ze opnieuw geraadpleegd? En op grond waarvan vond Woonin dat gebruik gerechtvaardigd?**
Dat zijn vragen waarop een professionele werkgever een helder antwoord zou moeten kunnen geven.
### WERD DE SOLLICITANT HIERDOOR BENADEELD?
Daarmee komen we bij een tweede, minstens zo belangrijk punt.
Wanneer oude assessmentresultaten worden betrokken bij een nieuwe selectieprocedure, moet worden voorkomen dat de kandidaat daardoor op oneigenlijke wijze wordt benadeeld.
Een verouderd testresultaat kan immers een onvolledig of achterhaald beeld geven van iemands mogelijkheden. Als dat beeld vervolgens invloed heeft op de selectie, kan de sollicitant tekort worden gedaan.
De vraag is daarom niet alleen of Woonin de gegevens mocht bewaren en raadplegen, maar ook hoe de resultaten zijn gebruikt en of de kandidaat daadwerkelijk een eerlijke beoordeling heeft gekregen.
**Een oud assessment mag geen onzichtbare hindernis worden die iemand bij een nieuwe sollicitatie moet overwinnen zonder zelfs maar te weten welke rol dat verleden speelt.**
Wie een kandidaat beoordeelt, moet kunnen uitleggen waarom bepaalde gegevens relevant zijn voor de functie van vandaag.
En wie beweert mensen centraal te stellen, moet ook bereid zijn kritisch te kijken naar de gevolgen van zijn eigen selectiemethoden.
### DE VRAGEN DIE WOONIN NIET ZOMAAR KAN WEGWUIVEN
Ik zou de directie en de verantwoordelijken voor het personeelsbeleid van Woonin daarom de volgende vragen willen voorleggen:
1. Hoe lang bewaart Woonin assessmentresultaten van sollicitanten?
2. Op welke AVG-grondslag worden deze gegevens bewaard en opnieuw gebruikt?
3. Is de sollicitant geïnformeerd over het bewaren en eventuele hergebruik van de assessmentresultaten?
4. Waarom werd bij een nieuwe sollicitatie een assessment van jaren geleden geraadpleegd?
5. Welke betekenis kregen de oude resultaten bij de beoordeling van de actuele sollicitatie?
6. Hoe heeft Woonin rekening gehouden met de ontwikkeling, werkervaring en competenties die de kandidaat sinds het assessment heeft opgedaan?
7. Welke waarborgen bestaan er om te voorkomen dat oude gegevens een sollicitant onterecht benadelen?
Dit zijn geen vijandige vragen. Dit zijn vragen over behoorlijk werkgeverschap, gegevensbescherming en een zorgvuldig ingerichte sollicitatieprocedure.
Als Woonin ervan overtuigd is dat alles correct is verlopen, zou de organisatie moeten kunnen uitleggen waarom.
**Transparantie is geen gunst die een werkgever aan een sollicitant verleent. Het is een wezenlijk onderdeel van een zorgvuldige omgang met persoonsgegevens en mensen.**
## 5. DE PARADOX VAN DE SOCIALE WONINGCORPORATIE
Hier zit de kern van mijn kritiek.
Woningcorporaties hebben een maatschappelijke opdracht. Ze moeten betaalbaar wonen mogelijk maken, bijdragen aan leefbare wijken en rekening houden met mensen die niet altijd zelfstandig hun weg vinden in een ingewikkelde samenleving.
Dat vraagt om verantwoordelijkheid, deskundigheid en zelfreflectie.
Maar die verantwoordelijkheid houdt niet op bij de voordeur van de huurder.
Een organisatie die van huurders verwacht dat zij begrip tonen voor haar beperkingen, moet zelf eveneens bereid zijn kritisch naar haar functioneren te kijken.
Een werkgever die professionaliteit van medewerkers verlangt, moet hun de middelen en het vertrouwen geven om professioneel te handelen.
En een organisatie die beweert mensen centraal te stellen, moet dat uitgangspunt ook toepassen op mensen die bij haar willen werken.
Juist de omgang met sollicitanten is daarin veelzeggend. Een sollicitant heeft immers nog geen arbeidsrelatie met de organisatie en beschikt doorgaans over weinig mogelijkheden om inzicht te krijgen in interne afwegingen.
Dat maakt transparantie en zorgvuldigheid des te belangrijker.
Het is onvoldoende om maatschappelijke betrokkenheid alleen in beleidsdocumenten te beschrijven.
De werkelijke toets vindt plaats aan de telefoon, aan de balie, tijdens een onderhoudsafspraak, bij de behandeling van een klacht én tijdens een sollicitatieprocedure.
Daar blijkt of de menselijke maat werkelijk leidend is.
**Een maatschappelijke missie verliest haar geloofwaardigheid wanneer mensen in de praktijk het gevoel krijgen dat procedures zwaarder wegen dan zijzelf.**
Dat is precies het risico waarop Woonin kritisch zou moeten reflecteren.
## 6. WOONIN: TIJD OM IN DE SPIEGEL TE KIJKEN
Mijn oproep aan Woonin is helder: kijk niet uitsluitend naar interne prestaties, beleidsdoelstellingen en organisatorische processen. Onderzoek ook hoe huurders, medewerkers en sollicitanten de organisatie daadwerkelijk ervaren.
En wees bereid om de uitkomsten serieus te nemen, ook wanneer die ongemakkelijk zijn.
### Aan de directie:
* Hoe stelt Woonin vast of huurders zich daadwerkelijk gehoord voelen?
* Hoe worden klachten gebruikt om structurele problemen te voorkomen?
* Hoeveel ruimte krijgen medewerkers om buiten standaardprocedures naar oplossingen te zoeken?
* Hoe wordt onderzocht waarom waardevolle kandidaten afhaken of worden afgewezen?
* Hoe zorgvuldig worden persoonsgegevens van sollicitanten bewaard en gebruikt?
* Hoe wordt voorkomen dat oude assessmentresultaten een nieuwe, onbevooroordeelde beoordeling in de weg staan?
* In hoeverre sluiten de ambities op papier aan bij de dagelijkse praktijk?
Dit zijn geen vragen die met een fraai geformuleerde missie kunnen worden beantwoord.
Daarvoor zijn concrete ervaringen, transparante informatie en aantoonbare verbeteringen nodig.
Ik roep Woonin op om niet alleen uit te dragen waar de organisatie voor staat, maar ook openlijk te onderzoeken waar zij tekortschiet.
Dat vraagt om zelfreflectie, verantwoordelijkheid en de bereidheid om fouten te erkennen.
Niet iedere klacht is terecht. Niet iedere sollicitant is geschikt. En niet ieder organisatorisch probleem is eenvoudig op te lossen.
Maar een volwassen organisatie gebruikt die nuances niet als schild tegen kritiek. Zij gebruikt ze om haar functioneren te verbeteren.
**Wie werkelijk vertrouwen wil verdienen, moet ook bereid zijn verantwoording af te leggen.**
## 7. DE MAATSCHAPPELIJKE VERANTWOORDELIJKHEID HOUDT NIET OP BIJ DE HUURDER
De woningnood is groot. Betaalbare woningen zijn schaars. De verwachtingen van woningcorporaties zijn hoog en de maatschappelijke uitdagingen zijn aanzienlijk.
Juist daarom moeten corporaties hoge eisen aan zichzelf stellen.
Niet alleen op het gebied van financiën, vastgoedbeheer en nieuwbouw, maar ook op het gebied van dienstverlening, personeelsbeleid, privacy en respectvolle communicatie.
Een woningcorporatie kan niet enerzijds van haar medewerkers verwachten dat zij zorgvuldig met huurders omgaan en anderzijds de omgang met sollicitanten als een puur intern selectieproces beschouwen waarin de menselijke maat ondergeschikt raakt.
Dezelfde fundamentele beginselen zouden overal moeten gelden: respect, zorgvuldigheid, transparantie en verantwoordelijkheid.
Huurders verdienen een organisatie die problemen serieus neemt.
Medewerkers verdienen een werkgever die hun werk en professionele oordeel respecteert.
Sollicitanten verdienen een eerlijke beoordeling en een zorgvuldige omgang met hun persoonsgegevens.
Dat zijn geen buitensporige eisen. Dat is de basis waarop een maatschappelijke organisatie haar geloofwaardigheid moet bouwen.
En als een organisatie op die punten kritiek krijgt, zou haar eerste reflex niet moeten zijn om die kritiek af te weren, maar om te onderzoeken wat ervan geleerd kan worden.
## 8. MIJN OORDEEL: MOOIE AMBITIES ZIJN NIET GENOEG
De kritiek op Woonin gaat uiteindelijk over een fundamentele vraag: wat betekent het eigenlijk om een maatschappelijke organisatie te zijn?
Is dat vooral een kwestie van beleid, communicatie en goede bedoelingen?
Of betekent het dat je je verantwoordelijkheid daadwerkelijk neemt wanneer mensen afhankelijk zijn van jouw beslissingen?
Voor huurders betekent dat problemen oplossen in plaats van doorschuiven.
Voor medewerkers betekent dat ruimte geven, ondersteunen en waarderen.
Voor sollicitanten betekent dat zorgvuldig selecteren, actuele kwaliteiten beoordelen en verantwoord omgaan met persoonsgegevens.
Het opnieuw raadplegen van een assessment van jaren geleden is in dat verband een concreet voorbeeld dat om uitleg vraagt. Niet omdat daarmee automatisch een wetsovertreding vaststaat, maar omdat het raakt aan de vraag of een sollicitant een eerlijke nieuwe kans heeft gekregen.
Wanneer een oud assessment wordt gebruikt, moet duidelijk zijn waarom dat noodzakelijk en relevant is, of het gebruik rechtmatig is en hoe wordt voorkomen dat de kandidaat daardoor wordt benadeeld.
Een werkgever die daar geen overtuigende uitleg over kan geven, heeft reden om zijn eigen procedures kritisch tegen het licht te houden.
**Een assessment hoort een hulpmiddel te zijn bij een zorgvuldige selectie, geen stempel dat iemand jarenlang met zich mee moet dragen.**
En dat geldt niet alleen voor assessments. Het geldt voor de hele manier waarop een organisatie met mensen omgaat.
Woonin zou er verstandig aan doen zichzelf niet alleen te beoordelen op wat de organisatie wil zijn, maar ook op hoe haar handelen door anderen wordt ervaren.
Want uiteindelijk wordt maatschappelijke waarde niet bepaald door wat je over jezelf vertelt, maar door wat mensen daadwerkelijk van je merken.
## MIJN OPROEP AAN WOONIN
Woonin, het wordt tijd om de blik naar binnen te richten.
Niet alleen naar de prestaties, de processen en de beleidsdoelstellingen, maar vooral naar de mensen die dagelijks met de gevolgen van jullie beslissingen te maken krijgen.
Neem kritiek van huurders serieus. Luister naar medewerkers. Behandel sollicitanten zorgvuldig. Wees transparant over het gebruik van persoonsgegevens en leg uit waarom een assessment van jaren geleden bij een nieuwe sollicitatie opnieuw wordt geraadpleegd.
En onderzoek eerlijk of die werkwijze heeft bijgedragen aan een beoordeling die de kandidaat mogelijk heeft benadeeld.
Een maatschappelijke organisatie hoeft niet perfect te zijn. Maar zij moet wel bereid zijn haar eigen handelen kritisch te onderzoeken en verantwoordelijkheid te nemen wanneer verbetering nodig is.
**Minder mooie woorden. Meer menselijke maat. Minder bureaucratie. Meer verantwoordelijkheid. En vooral: meer bereidheid om de eigen organisatie kritisch te beoordelen.**
Want wie mensen centraal stelt, moet dat juist laten zien wanneer het ingewikkeld wordt.
En wie van anderen professionaliteit, begrip en verantwoordelijkheid verlangt, moet diezelfde maatstaf ook op zichzelf durven toepassen.
**Woonin: de maatschappelijke opdracht begint niet bij wat jullie over jezelf vertellen, maar bij hoe jullie daadwerkelijk met mensen omgaan. Laat dat dan ook zien.**
#Woonin #Woningcorporatie #Huurdersbelang #GoedWerkgeverschap #Solliciteren #Privacy #AVG #Assessment #GelijkeKansen #Personeelsbeleid #Woningnood #Volkshuisvesting #MenselijkeMaat #Transparantie
Zwakke punten
1. Onzorgvuldige omgang met oude assessmentgegevens
2. Onvoldoende ruimte voor een nieuwe, onbevooroordeelde beoordeling
3. Een sollicitatieprocedure die te veel op vaste profielen leunt
4. Onvoldoende transparantie over de selectiecriteria
5. Het risico dat bureaucratie belangrijker wordt dan mensen
6. Onvoldoende zicht op de ervaringen van huurders
7. De afstand tussen beleid en dagelijkse praktijk
8. Mogelijke spanningen tussen werkdruk en goede dienstverlening
9. Het risico dat afwijzingen onvoldoende recht doen aan de kandidaat
10. Onvoldoende zichtbare zelfreflectie en verantwoording
Levensgevaarlijk
Review over Stek WonenOnmogelijk om mee te communiceren, laat staan een Goede woning zonder problemen te krijgen. Telefonistes zijn de enige mensen met begrip. Maar.de verhuur makelaar's zijn totaal niet vak bekaam, laat staan het management. Voor een Woonstichting die geen winst mag maken, leveren totaal geen service. Mocht iemand daar een woning van willen huren....wees alert op onzichtbare gebreken,blijf melden al.moet je een advocaat on huren. Je hebt er een fulltimebaan aan om een reparatie voor elkaar te krijgen. PAS GOED OP, en zorg dat alles wat er beloofd wordt ZWART OP WIT STAAT.
Zwakke punten
Gebrek aan communicatie, gebrek aan onderhoud van hun woningen.
Fijn bedrijf om bij te werken
Review over De Woningstichting★★★★★ Een geweldige organisatie met een warm hart voor huurders en medewerkers!
Wat heb ik met ontzettend veel plezier gewerkt bij De Woningstichting! Vanaf de eerste dag voelde ik mij enorm welkom in een betrokken, professionele en prettige werkomgeving.
Mijn tijd hier was ontzettend veelzijdig. Ik begon bij Vastgoedbeheer / Bedrijfsbureau, waar ik met veel voldoening de woningcartotheek en plattegronden weer helemaal compleet en op orde heb kunnen maken. Vervolgens mocht ik bij Dagelijks Onderhoud aan de slag om talloze werkbonnen strak en efficient op te dragen. 's Middags ging ik regelmatig langs de diverse wooncomplexen om echt feeling te houden met de locaties en bewoners.
Wat De Woningstichting écht bijzonder maakt, is de fijne samenwerking en de flexibele instelling van het hele team. Toen de Sociaal Buurtbeheerders extra ondersteuning konden gebruiken, mocht ik bijspringen. Dat heb ik als bijzonder waardevol en inspirerend ervaren: samen in de wijk staan en direct het verschil maken voor de leefbaarheid en de huurders.
De Woningstichting is een fantastische plek om te werken — met fijne collega’s, veel variatie in de werkzaamheden en een oprechte passie voor goed wonen. Ik kijk met ontzettend veel trots en dankbaarheid terug op deze fijne periode!
Sterke punten
★★★★★ Een geweldige organisatie met een warm hart voor huurders en medewerkers!
Gebrek aan professionaliteit
Review over YmereYMERE is een grote woningcorporatie met een belangrijke maatschappelijke taak. Maar juist van een organisatie met die verantwoordelijkheid mag je verwachten dat zij professioneel, rechtvaardig en consequent handelt. Vanuit het perspectief van medewerkers, sollicitanten en huurders zijn er vijf punten waarop je kritisch kunt zijn.
1. Een organisatiecultuur waarin gelijkheid kennelijk belangrijker kan zijn dan professionaliteit
Een treffend voorbeeld is mijn sollicitatie-ervaring. Ik werd geschikt bevonden voor een project, maar er ontstond bezwaar tegen het feit dat je met je zakelijke leaseauto naar kantoor zou komen. De reden die je te horen kreeg, was dat dit jaloezie bij collega's zou kunnen opwekken.
In plaats van jouw geschiktheid, ervaring en toegevoegde waarde centraal te stellen, leek de mogelijke afgunst van collega's doorslaggevend te worden.
Kritisch punt: als een kandidaat geschikt is voor een functie, zou de beoordeling moeten draaien om vakbekwaamheid en resultaten. Het voorkomen van mogelijke jaloezie is op zichzelf geen overtuigend professioneel argument om iemand buiten de deur te houden.
Ik heb uiteindelijk vriendelijk bedankt voor het project. Daarmee voorkwam je dat je in een werkomgeving terechtkwam waarin een dergelijke kwestie kennelijk al vóór je eerste werkdag een rol speelde.
2. Het risico dat interne verhoudingen zwaarder wegen dan kwaliteit
In grote organisaties kunnen onderlinge verhoudingen, interne gevoeligheden en de behoefte om iedereen tevreden te houden invloed hebben op beslissingen.
Dat is problematisch wanneer medewerkers of kandidaten niet uitsluitend op hun kwaliteiten worden beoordeeld, maar ook op de vraag hoe hun aanwezigheid mogelijk op anderen overkomt.
Kritisch punt: een professionele organisatie moet verschillen tussen medewerkers kunnen verdragen, zolang iedereen zich aan dezelfde redelijke afspraken houdt.
3. Een gebrek aan transparantie in de besluitvorming
Sollicitanten mogen verwachten dat een organisatie helder uitlegt waarom zij wel of niet voor een kandidaat kiest. Als een kandidaat geschikt wordt bevonden, maar vervolgens een niet-inhoudelijk bezwaar opduikt, roept dat vragen op over de werkelijke selectiecriteria.
Kritisch punt: transparante besluitvorming betekent dat duidelijk is welke eisen relevant zijn voor de functie en dat die eisen consequent worden toegepast.
4. Het risico dat beeldvorming belangrijker wordt dan de inhoud
Een zakelijke leaseauto zegt op zichzelf niets over iemands vakbekwaamheid, collegialiteit of geschiktheid voor een functie.
Wanneer zo'n auto aanleiding vormt om mogelijke jaloezie te vrezen, verschuift de aandacht van de professionele bijdrage van een kandidaat naar de indruk die hij op anderen zou kunnen maken.
Kritisch punt: een organisatie moet medewerkers beoordelen op hun functioneren en gedrag, niet op veronderstellingen over hoe collega's op hun persoonlijke omstandigheden zullen reageren.
5. Een gemiste kans om ervaren professionals aan te trekken
Woningcorporaties hebben behoefte aan mensen die hun vak verstaan, zelfstandig kunnen werken en ervaring meebrengen. Dat geldt zeker voor vastgoedbeheer, bewonerszaken, onderhoud en ICT.
Wanneer een geschikte kandidaat afhaakt vanwege een kwestie die niet rechtstreeks met het werk te maken heeft, kan dat wijzen op een gemiste kans.
Kritisch punt: goed werkgeverschap betekent dat organisaties talent aantrekken en behouden door professionele voorwaarden te scheppen, niet door onnodige drempels op te werpen.
6. Bedroevende kwaliteit van ad-interim-HR-personeel
Ook mijn ervaringen met de kwaliteit van ad-interim-HR-personeel bij Ymere zijn ronduit teleurstellend. Van HR-professionals mag je verwachten dat zij beschikken over goede communicatieve vaardigheden, professionele beoordelingscriteria, mensenkennis en het vermogen om zorgvuldig met medewerkers en sollicitanten om te gaan.
Wanneer die kwaliteiten tekortschieten, heeft dat gevolgen voor het vertrouwen in de organisatie, de kwaliteit van personeelsbeslissingen en de manier waarop professionals worden behandeld.
Mijn ervaringen hebben mij bepaald niet overtuigd van de kwaliteit van de HR-aanpak. In combinatie met mijn sollicitatie-ervaring, waarbij ik wel geschikt werd bevonden maar mijn zakelijke leaseauto naar verluidt jaloezie bij collega's zou kunnen opwekken, heeft dit mijn beeld van Ymere als potentiële opdrachtgever bepaald.
Mijn conclusie: op basis van mijn eigen ervaringen is Ymere voor mij een afrader als opdrachtgever. Ik verwacht van een professionele woningcorporatie dat vakbekwaamheid, inhoudelijke argumenten en respectvolle omgang met mensen leidend zijn — niet interne gevoeligheden of gebrekkige HR-besluitvorming.
Zwakke punten
1. Een organisatiecultuur waarin gelijkheid kennelijk belangrijker kan zijn dan professionaliteit
2. Het risico dat interne verhoudingen zwaarder wegen dan kwaliteit
3. Een gebrek aan transparantie in de besluitvorming
4. Het risico dat beeldvorming belangrijker wordt dan de inhoud
5. Een gemiste kans om ervaren professionals aan te trekken
6. Bedroevende kwaliteit van ad-interim-HR-personeel
Dudok Wonen doe wat !
Review over Dudok WonenDudok Wonen: mooie woorden over leefbaarheid, maar waar blijft de daadwerkelijke verantwoordelijkheid?
Mijn ervaring met Dudok Wonen roept ernstige vragen op over de betrokkenheid bij bewoners, de aanpak van langdurige woonoverlast en het vermogen om kritisch naar het eigen functioneren te kijken.
Een schrijnend voorbeeld is het Nesciohof in Naarden. Bewoners hebben hier jarenlang, volgens mijn ervaringen en waarnemingen, te maken gehad met ernstige vormen van overlast. Meer dan tien jaar lang bepaalde een buurtsituatie mede het woongenot van omwonenden, zonder dat er naar mijn oordeel voldoende effectieve actie werd ondernomen om de leefbaarheid structureel te herstellen.
Zo was er een bewoner die ik beschouw als een witteboordencrimineel en die volgens mijn waarneming betrokken was bij drugshandel. Daarnaast was er een buurtbewoner die zijn eigen tuin leek te beschouwen als een werkplaats voor brommers, scooters en buitenboordmotoren. Het sleutelen aan deze voertuigen bracht onder meer hinderlijke geluiden en uitlaatgassen met zich mee.
Hoe kan het dat bewoners jarenlang met dergelijke situaties moeten leven, terwijl een woningcorporatie juist een belangrijke verantwoordelijkheid heeft voor een veilige, leefbare woonomgeving?
Wat mij vooral tegenstaat, is het gebrek aan zichtbare daadkracht en oprechte belangstelling voor de bewoners die met de gevolgen worden geconfronteerd. Wie jarenlang overlast ervaart, heeft weinig aan mooie woorden, beleidsdocumenten of algemene verwijzingen naar leefbaarheid. Bewoners verwachten dat hun klachten serieus worden genomen, dat er wordt doorgevraagd en dat er daadwerkelijk wordt gewerkt aan oplossingen.
Daarbij mis ik zelfreflectie. Is er bij Dudok Wonen ooit serieus geëvalueerd waarom bepaalde overlastsituaties zo lang konden voortduren? Is er onderzocht wat eerdere interventies hebben opgeleverd, waar de aanpak tekortgeschoten is en wat de organisatie daarvan heeft geleerd?
Een woningcorporatie zou niet alleen kritisch moeten kijken naar het gedrag van huurders, maar ook naar haar eigen handelen en nalaten.
Leefbaarheid is geen marketingterm. Het is iets wat bewoners iedere dag moeten kunnen ervaren.
Het is wrang dat een woonomgeving soms pas weer de kans lijkt te krijgen om tot bloei te komen wanneer langdurige overlastgevers uiteindelijk vertrekken. Dat roept de vraag op waarom het herstel van de leefbaarheid zo lang op zich heeft moeten laten wachten.
Mijn boodschap aan Dudok Wonen is daarom helder: neem bewoners serieus, handel voortvarend bij structurele overlast en durf ook de hand in eigen boezem te steken. Niet pas wanneer de problemen vanzelf verdwijnen, maar juist wanneer bewoners jarenlang aan de bel trekken.
Bewoners verdienen meer dan een woning. Ze verdienen een verhuurder die zich daadwerkelijk verantwoordelijk toont voor de leefbaarheid van hun woonomgeving.
Dudok Wonen zou zich eens moeten afvragen of de eigen praktijk voldoende aansluit bij die verantwoordelijkheid.
Zwakke punten
1. Onvoldoende daadkracht bij langdurige woonoverlast
2. Te weinig zichtbare belangstelling voor gedupeerde bewoners
3. Gebrek aan zelfreflectie en lerend vermogen
4. Onvoldoende aandacht voor de leefbaarheid op de lange termijn
5. Een mogelijk verschil tussen beleid en praktijk
DROPSHIPPER
Review over TalisDe website van Talis en de wijze waarop ze zich in de media voordoen kun je vergelijken met een valse Chinese webshop. Je denkt dat je met een nette zaak te maken hebt, besteld iets en dan krijg je na weken een flutartikel thuisgestuurd. Wat er heel anders uitziet dan je dacht te bestellen.
Wees gewaarschuwd! Het gaat niet om huurders en leefbaarheid enkel om geld.
Deze woningcorporatie doet niets aan overlast. Zoals ik bij vele reacties lees: Talis draait alles om!!!
Het is absurd omdat niets is wat het lijkt. Als je het traject in gaat om voor je woongenot op te komen dan kom je van een koude kermis thuis.
het is zelfs zo dat als je keurig de adviezen van hun website en het juridisch loket volgt Talis je daar op afrekent. Zoals ik bij anderen hieronder lees laster gaat inwinnen. Wat asociale huurders beweren worden feiten genoemd.
Heb je de pech dat er meerdere asociale huurders om je heen komen wonen en meld je vaker, dan ben je de pineut. Beweren ze dat er met jou iets loos is terwijl je leefbaarheid belangrijk vindt. en fijn en veiligmwilt wonen.
Er staat dat je de meld en herstel app kunt gebruiken voor leefbaarheid. Hahahaha, als je dat doet gaan asociale huurders je vals beschuldigen. Wat die beweren is altijd waar bij Talis
Niets is wat het lijkt bij Talis.
Ze vinden huuders die overlast melden lastig. En de wijkadviseurs zijn net zo asociaal als huurders die je omgeving onveilig maken en bevuilen. Die liegen dat het barst en misleiden jan en alleman.
Ga niet bij Talis huren, niets wat op de website staat of in de media komt overeen met de dagelijkse gang van zaken. Ambtenaren trappen er ook in. Die hebben geen idee.
De melder is lastig en van klachten is Talis ook niet gediend. Alle verantwoordleijkheid voor leefbaarheid leggen ze buiten zichzelf.
Ze pamperen criminelen en andere aso's. Zij mogen je belasteren.
Sterke punten
GEEN
Zwakke punten
VALS, WOORDEN KOMEN NIET OVEREEN MET DE DADEN, THEORIE KOMT NIET OVeREEN MET DE PRAKTIJK, LEUGENAARS, GEWETENLOOS
Te kwader trouw
Review over TalisEr kwam in de aangepaste woning een deels rolstoelafhankelijke huurster wonen die de gemeenste mens is die ik ken. Ze kreeg direct een conflict met haar naaste buren, lieve, sociale, spirituele mensen. Tien keer belde ze bij mij aan omdat ze de button van de automatische algemene deur vergat. Ik gaf aan dat ik die niet meer voor haar ga openen omdat ze de button dan blijft vergeten (en zelfstandig moet kunnen wonen). Ze belde niet meer aan doch ging mij tientallen keren in de algemene hal, waar ik doorheen moet om mijn appartement via de voordeur te verlaten, aanklampen/claimen en zat dan helemaal vol over haar buren. Driemaal vroeg ze of ik in haar appartement wilde luisteren naar hun vermeende overlast. Ze zouden haar willen weg jagen. Er was geen overlast en het is precies andersom. Zij wilt hen wegjagen!
Er werd door haar met een stalen gezicht verschillende valse beschuldigingen geuit over haar buren. Ze bleef me aanklampen in de hal en noemde zich iedere keer heldervoelend. Als ze niet vol zat over haar buren dan was het over andere huurders. Geroddel en achterklap. In de hele straat had ze haar buren zwart gemaakt. Allen namen afstand echter ik kon dat niet omdat ik bij haar in het appartementendeel/portiek woonde. Iedere keer klaagde ze tegen me over haar buren en ik gaf aan dat ze niet bij mij doch bij Talis moet zijn. Nadat ze weer ernstige valse beschuldigingen over haar buren had geuit stelde ik mijn grenzen. Vanaf die dag werd ik, net zoals bij haar buren, dagelijks jarenlang getreiterd.
Er werd dagelijks uur na uur op een willekeurig moment daarvan een paar minuten luid muziek gedraaid waarbij ze toonladders zong en haar tuin in liep. Als haar buren of ik in onze tuin zaten, pleegde ze fictieve telefoontjes, luisterde gesprekken af en van de flarden die ze opving maakte ze verhalen die totaal niet kloppen. Bij iedere deur die we open maakte meldde ze zich vanuit haar tuin of slaapkamer met een geacteerde kuch. Een vorm van belaging. Dit bleef ze bij ons dag na dag, jaar na jaar doen. Terwijl we het negeerden en dus niet voeden. We gingen ons aanpassen door niet meer in de tuin te zitten. Haar buren kregen een brief met valse beschuldigingen van haar waar ze zeer ontdaan van waren. Ze deden in 2017 een overlastmelding bij Talis. De wijkadviseur trad slap op en de treiteraarster werd uitgenodigd op kantoor. Daar gaf ze aan niets met hen te maken wil hebben en geen buurtbemiddeling wilt. Thuisgekomen ging ze weer door met treiteren. En gebeden prevelen in haar tuin waarbij ze de namen van haar buren noemde. Ziekelijk obsessief is ze met omwonenden bezig. Dan nog al die rituelen van haar! Iedereen heeft zwarte energie en dat moet mbv wierook gereinigd worden. Ik ben getuige van de schreeuwerige tirade die haar buurvrouw, die terminaal was en thuis wilde sterven, over zich heen kreeg toen ze vroeg om te stoppen met uur na uur ineens luid muziek te draaien. Dat wilde ze niet, ze ging door met treiteren.
Toen de coronapandemie begon hoopte ik bezoekers in mijn tuin te kunnen ontvangen. Ze besloot om wierook te stoken, wetende dat ik daar ziek van wordt. Ik deed pas toen na jaren dagelijkse treiterij, in 2020, een overlastmelding. Ze stopte toen een wijkbeheerder optrad met wierook stoken echter hij deed niets aan de andere treiterij. Die ging ze uitbreiden door zodra ik iets in de prullenbak gooide, ze ook geacteerd ging kuchen, ook als ik mijn slaapkamerraam opende als ik naar bed ging. Ze zit dan op je huid, je hebt geen privacy meer. Net zoals velen tijdens de coronapandemie werden er voor mij meer pakketjes afgeleverd. Ik moest dan door de algemene hal naar mijn postvakje en de algemene deur en dan kucht ze altijd zodra ze mij de deur hoort opendoen. Ik liet de pakketjes voortaan bij mijn achterdeur afleveren en daar monteerde ik een postbus voor de krant. En plaatste mijn fiets daar. Zodat ik afstand had. Tevens liep ik al jaren meestal buitenom om in de algemene hal mijn postvakje te openen. Wat kun je als huurder nog meer doen?
Ik had buurtbemiddeling gecontacteerd echter de vrijwilligers mochten niet werken vanwege de coronamaatregelen. Toen ze dat wel weer mochten vond de coördinatrice dat niet nodig omdat het averechts zou kunnen werken. Ze was gestopt met wierook stoken en zou daarmee weer kunnen beginnen.
Er werd een leefbaarheidsonderzoek gedaan door Leijten en van Hoek. Er waren in het appartementendeel in 2021 over twee andere huurders door meerdere omwonenden overlast gemeld. De treiteraarster kreeg een podium om valse beschuldigingen over haar slachtoffers te maken. Dat kan ze met een stalen gezicht doen. “Mij geloven ze wel hoor, ik zit in een rolstoel, en er zijn niet veel aangepaste woningen, ik hoef niet gauw weg”, zei ze tegen me. Ik kreeg van Leijten en van Hoek niet de gelegenheid om over de actuele overlast te praten. Hij overviel me met vragen over oud huurders die er allang niet meer woonden (context is dat ik 10 maanden geen nachtrust had).
Ik werd n.a.v. dat leefbaarheidsonderzoek de overlastgever van het appartementendeel genoemd door de wijkadviseur. Ik wist werkelijk niet wat ik las. Alles wat omgedraaid kon worden was omgedraaid! Terwijl ik als enige huurder geen algemene ruimte hoefde te betreden om mijn appartement in te kunnen. En afstand had van de overige huurders en op mezelf woon. Ik verdenk deze treiteraarster van valse beschuldigingen over mij. Leijten en van Hoek doet niet aan hoor en wederhoor en waarheidsvinding. En prikt er niet doorheen. En ik verdenk de dealer die 10 maanden lang mijn nachtrust onthield. Zij kreeg van Leijten en van Hoek ook de gelegenheid om de huurders die haar geluidsoverlast hadden gemeld te belasteren.
Omgekeerde wereld noemde de wijkagent het. Mijn vertrouwen is in het diepste van mijn wezen beschaamd. De fundering van mijn emotionele veiligheid is geraakt.
Het had geen zin om een advocaat in te schakelen. De wijkadviseur van Talis besloot om te liegen over van alles en nog wat. Ik zou en moest de overlastgever worden genoemd. Terwijl ik getraumatiseerd raakte, want dat is 10 maanden geen nachtrust. En overdag treiterij. Het psychische geweld van de wijkadviseur is nog veel traumatischer. Daar heb ik nu nog last van! Nogmaals, mijn vertrouwen is in het diepste van mijn wezen beschaamd. Mijn basisveiligheid is aangetast.
Na mijn verhuizing is de treiteraarster haar bovenbuurman gaan treiteren en vals beschuldigingen. Weer werd ze door Talis geloofd. Tevens vertelde een huurster me dat ze al dat gekuch had gehoord en haar regelmatig in de struiken haar buren had zien afluisteren. En na middernacht rituelen doet zoals dansen om een kruis met kaarsen. En ze helemaal niet zo gehandicapt is als het lijkt. Doch dit alles niet aan Leijten en van Hoek had verteld.
Het interesseert Talis niets. Ik had in ruim 22 jaar over 4 verschillende huurders overlast gemeld. Ik was daarmee tot last bij Talis. Ze probeerden mij ook mijn recht te ontnemen om overlast te melden. Deden alsof ik een notoire klager ben. Terwijl ik gezondheidsschade kreeg en door de woonoverlast niet kon werken. De focus ligt op de huurder die meldt, niet op een gemene en grenzeloze huurders die overlast geven.
Zwakke punten
Tast je basisveiligheid aan, je zult nooit meer iemand vertrouwen als je meemaakt wat ik bij Talis heb meegemaakt. De integriteit van de wijkadviseurs is ver te zoeken. Je wordt ontmenselijkt.
Klacht over Monique B
Review over WoonpuntNa 25 jaar geen problemen is er plots na aanleiding van meldingen Woonpunt zich gaan bemoeien met mijn woonsituatie De benadering en voorstellingen en besluiten zijn mijns insziens niets anders dan nazi praktijken uitgevoerd door Moniek B van Woonpunt sociaal werkster
Sterke punten
Delegeren
achterbakse profilering
Review over TalisAls een overlast melding niet helpt dan gaat de wijkadviseur op bezoek bij de overlastgever. Niet bij jou en krijg je een standaardbrief met ontkenning van de overlast.
Verhuis je niet dan moet je een klacht indienen en krijg je ook bezoek van de wijkadviseur. En volgt er een toneelstukje omdat de wijkadviseur het niets uitmaakt dat je overlast hebt. Ze vragen of je wilt verhuizen naar een dorp. Dat is het beleid!!!
Wil je dat niet dan wordt je een vervelende huurder gevonden en gaan ze omwonenden over jou bevragen. Ik zie dat veel reageerders dat laster inwinnen noemen. Daar komt het globaal wel op neer.
De samenleving is individualistisch en in wooncomplexen kennen huurders elkaar niet.
Er wordt met behulp van uitlatingen van omwonenden een heel erg slecht beeld neergezet van jou, weliswaar suggestief, als je blijft opkomen voor je recht. Talis doet aan profilering.
Wat de wijkadviseur ook goed uitkomt is dat je door langdurig gebrek aan rust niet meer helemaal jezelf bent, emoties worden misbruikt en dat wordt ook aangewend om jou als een gek neer te zetten. Ben je werkloos geworden door de overlast dan wordt jou niet werken beschouwd als de reden dat je overlast meld. terwijl het andersom is, door overlast werd je overspannen en kon je niet meer werken en kreeg je geen nieuw arbeidscontract.
De wijkadviseur gaat echt niet de situatie vanuit jou kant bekijken! Jij bent vijand nummer 1. Je moet gewoon ophoepelen naar een dorp. En van een wijkagent moet je het niet hebben. Die kennen jou ook alleen maar als je langdurig geen rust hebt in je huis. Hun beleid is ook dat je moet verhuizen. Zo ook de gemeente.
Ik vraag me echt af: Wie denk je wel wie ik ben wijkadviseur Talis?
Ik wil graag sociaal blijven en onderga de overlast lange tijd. Wat wijkadviseur Talis, is jou beeldvorming over mij? Ik heb je achterbakse brieven gelezen, wie denk je wel wie ik ben? Waar zie jij me voor aan? Het is pijnlijk te lezen al die citaten van omwonenden over mij waarvan ik de naam niet mag weten. Ik had graag een aangifte van laster willen doen bij de politie.
Ik heb buren die mij totaal niet kennen, hun vooroordelen over mij druipen af van jou achterbakse brief wijkadviseur Talis. ook proef ik er zwartmakerij uit van het wijf dat treitert.
Het blijft gissen wie dergelijke uitlatingen over mij deed. Ik heb zo mijn verdachten. Beweren dat omwonenden problemen met me hebben is een manier dat ik moet ophoepelen. Jij kan dat wijkadviseur, jij kan een huurder die langdurig geen rust heeft in huis dergelijke achterbakse brief toesturen.
Op huisbezoek gaan bij de dader, vervolgens waardeloos onderzoek uitvoeren en mij niet serieus nemen. En een beeld over mij neer zetten van iemand die ik helemaal niet ben.
Dat allemaal omdat ik hoopte op te komen voor woonplezier.
het is bij Talis iedere keer bij iedere huurder die meld weer dezelfde truc. De melder van overlast wegzetten als een gek.
Sterke punten
Geen
Zwakke punten
Achterbakse profilering